Qattiq OKB va sog‘liq tashvishi bilan kurashayotgan paytda oilaviy turmush qurish bosimi

Assalomu alaykum. Men 22 yoshdaman va kundalik hayotni juda qiyinlashtiradigan kuchli OKB va sog‘liq tashvishi bilan kurashyapman. OKB kunimning har bir qismiga ta'sir qiladi, sog‘liq tashvishi esa bir paytlar shunchalik kuchaydiki, hatto quturish kasalligidan xoli mamlakatda yashasam ham, doimiy ravishda yuqtirib olganman degan qo‘rquv ichida edim. Bir yil ichida 12 dan ortiq quturishga qarshi em oldim. Orqaga qarasam, bu mantiqsiz tuyuladi, lekin o‘sha qo‘rquv juda real edi. Barcha tibbiy xarajatlar meni taxminan 6000 funt sterlinglik qarzga botirdi. Eng qiyini hozir ota-onam meni turmushga chiqishga majburlamoqda. Hali ham ular bilan yashayman, hech qanday jamg‘armam yo‘q, shuning uchun itoat qilishim kerakligini his qilyapman. Ular tayyor emasligimni ko‘p marotaba aytganimga qaramay, qattiq turib olishyapti. Va nikohdan oldin hech qanday potensial turmush o‘rtog‘iga OKB, tashvishlarim yoki qiyinchiliklarim haqida aytmaslikni ogohlantirishdi, bu ularni qo‘rqitib yuboradi deb o‘ylashadi. O‘shanda qarzlardan qutulgan bo‘laman, shuning uchun pul ularni tashvishga solmayapti. Lekin bunday katta narsalarni yashirish meni juda aybdor his qildiradi. Bu butun umrlik majburiyat olayotgan odamga nisbatan adolatsizlik. Men ham turmush qurishni xohlamayman, chunki OKBim kundalik ishlarni deyarli imkonsiz qiladi. Idishlarni yuvish katta qo‘zg‘atuvchi – bitta likopchani yuvish uchun uch daqiqa ketishi mumkin, chunki sovun qoldig‘i yoki iflos bo‘lishidan qo‘rqib, tinmay chayishda davom etaman. To‘la kir yuvgichdagi idishlar abadiy vaqt oladi va ko‘pincha asabiylashishga olib keladi. Ovqat pishirish ham qiyin; masalliqlarga tegish, asboblarni tozalash, mikroblar haqida tashvishlanish – hammasi juda og‘ir, shuning uchun ovqat pishirishdan qochaman. O‘zimning narsalarimni uddalayman, lekin desi qizi sifatida turmush qurish erim va qaynota-qaynonamning ishlarini ham bajarishim kutiladi deganidir. Turmush – bu vazifalarni bo‘lishish: ovqat pishirish, tozalash, uy yumushlari – lekin hozir men shunchaki uddalay olmayman. O‘zimning ahvolimni boshqarish uchun hech kimga yuk bo‘lmasdan yolg‘iz yashashim kerakligini his qilyapman. Ruhiy va moddiy jihatdan turmush qurishga tayyor emasman va boshqa birov mening sababimdan qiynalishini xohlamayman. Rostini aytsam, ota-onamning orzulari va o‘z haqiqatim o‘rtasida qisilib qoldim, nima qilishni bilmayman. Kimdir shunga o‘xshash vaziyatni, ya'ni kuchli OKB va oilaviy turmush qurish bosimini boshdan kechirganmi? OKB va sog‘liq tashvishim shunchalik kuchliki, ta'riflab bera olmayman. Bu har bir kunimga ta'sir qiladi; normal hayot kechira olmayman. Qanday qilib mendan bolalarni tarbiyalash kutilishi mumkin? Iltimos, menga shaxsiy xabar orqali shunchaki turmushga chiq yoki baribir potensial turmush o‘rtog‘iga ayt deb maslahat bermang – chunki men turmush qurishni xohlamayman. Har bir kun o‘z mas'uliyatlarimni bajarishdayoq charchatadi, qanday qilib erimning, qaynota-qaynonamning va ehtimol bolalarning ehtiyojlarini qondira olaman? Qila olmayman. Hozir istamayman. OKBga yillarimni boy berdim; oldingi bir necha yilni to‘g‘ri yashashni va faqat yaxshiroq ahvolga kelganimda turmush haqida o‘ylashni xohlayman, inshaAlloh. Plastinka ham yuvolmaydigan odamdan qanday qilib turmush qurishni kutish mumkin? Bilaman, kimdir ko‘chib ket deyishi mumkin, lekin qarzdaman, eng kam ish haqi bilan uni to‘lash uchun bir yil ketadi, keyin yana bir yil jamg‘arish uchun London sharoitida, yomon kredit tarixim bilan, uy topish? Bu vaqtgacha ota-onam meni allaqachon turmushga bergan bo‘lishi mumkin. Rejam, albatta, ko‘chib ketish, lekin ularning bu tezlikda borayotganida bu mumkinmi, bilmayman.