O‘sha Xatoga Yana Qoqilganimdan Keyin Afsusdan Ezilib Ketdim

Buni shuning uchun aytyapmanki, vijdon azobim haddan oshib ketdi va buni ochiq aytadigan hech kimim qolmadi. Yaqinda bir kishi bilan juda yaqin bo‘lib qoldim va oxir-oqibat musulmon sifatida o‘zim ishongan hamma narsaga mutlaqo zid ishlar qilib qo‘ydim. Ishlar tugashi bilanoq, ichimda ezuvchi afsus paydo bo‘ldi. Kechalari yig‘lab ko‘z yoshlarimni to‘kib, o‘zimdan qattiq ko‘nglim qolgan holda necha bor uyqusiz qolganimni eslolmayman. Yana shunday qilib qo‘yganim meni battar ezadi. Bu ish xato ekanligini eshitish uchun kelganim yo‘q – men buni allaqachon bilaman. Meni ichimni kemirib yotgan narsa – bu ayb hissi bilan qanday kurashish va samimiy qalb bilan Allohga qaytish yo‘lini topish. So‘nggi paytlarda ibodat qilish va qayta bog‘lanishga kuchli bir xoxish sezyapman, lekin tahorat olish yoki namozga turishni o‘ylashim bilanoq, sharmandalik ichimni muzlatadi. O‘zimga o‘zim: “Alloh mendan bezdimi? Men shunchalar qattiq yanglishdimmi?” deb o‘ylab qolaman. Ammo qalbimda Uning rahm-shafqati cheksiz ekanini bilaman… shunga qaramay, hali ham buni so‘rashga o‘zimni loyiq ko‘rmayman. Hali ham hamma narsani tushunishga harakat qilaman va yaxshiroq musulmon bo‘lishga intilaman. Hozirda mana shunday aybdorlik yoki Allohdan uzoqlikni his qilgan birovning ko‘magiga qattiq muhtojman. Agar siz ham shunday holni boshdan kechirgan bo‘lsangiz, qaytib kelish uchun birinchi qadamni tashlashga sizga nima yordam bergan? Duolaringizda meni eslang. Yo Alloh, barchamizni mag‘firat qil, bizlarni hidoyat qil va Senga qaytishni oson qil. Omin. 🤍