Aziz bir do‘stimni yo‘qotdim va endi Azroilni sezaman
Yaqin bir o‘rtog‘im yaqinda Allohga qaytdi, shundan beri mening ham vaqtim kelishi mumkin degan qo‘rquv meni butunlay egallab oldi. Men uxlay olmayapman, tashvish meni uyg‘o tutmoqda. Hozir soat deyarli ertalabki 3:30, har safar uyqu tutsa, vahima bilan o‘zimni tutib olaman. Ko‘zlarim og‘ir, lekin uni zo‘rlab ochib turaman. Telefonimni tushirib yuboryapman, chunki uyqu bosyapti, lekin o‘limning shu qattiq qo‘rquvidan uyg‘oq qolishga intilmoqdaman. Xonamda tonggacha aylanib yurishni istayotgandek bo‘laman, uxlamaslik uchun. Ko‘zimni yumishdan qo‘rqaman, ba’zan ham bu dunyoda bo‘lishdan ham qo‘rqaman.