Islomni qabul qilgandan keyin qiyin davrdan o'tayotgan do‘stimni qanday qo‘llab-quvvatlashim mumkin?
Men va do‘stim maktabning so‘nggi yilida o‘qiyapmiz. U ikki yil oldin Islomni qabul qildi, butunlay o‘z-o‘zidan, chunki uning oilasi nasroniy va unga masjid yoki boshqa islomiy joylarga borishga ruxsat bermas edilar. U shahodatni qabul qildi va dastlab juda baxtli edi, lekin uyida yashab, to‘g‘ri amal qilish unga qiyin bo‘lib qoldi. Bir necha oy o‘tgach, Ramazon davomida ota-onasi uning ro‘za tutayotganini bilib qoldi. U ularga faqat Islom haqida qiziquvchi ekanligini aytishga urindi, lekin ular juda xafa bo‘lib, unga qichqirishdi. Ular unga, u ular bilan yashaguncha, ularning diniga amal qilishi kerakligini aytishdi. Bu sodir bo‘lgandan beri, u oilasining munosabati haqida o‘ylab, juda tushkun kayfiyatda bo‘lib qoldi. Men har doim uning yonida bo‘lishga, suhbati kerak bo‘lsa tinglashga va unga qo‘llab-quvvatlashga harakat qilaman, lekin so‘nggi vaqtlarda men tiqilib qolganimni his qilyapman. Uni quvonchlantirish uchun nima deyishni bilmayapman. Men uning yana jilmayishini xohlayman, in shaa Alloh. U maktabni tugatgach, ota-onasi va do‘stlariga musulmon ekanligini aytishni rejalashtirmoqda, lekin bu fikr uni juda qo‘rqitadi. Bu ko‘pincha uni tushkun kayfiyatga soladi va u bir vaqtlardan beri bunday his qilmoqda. U menga, dinini erkin amal qila olmasa, hayot ma’nosiz tuyulishini aytadi, garchi u yashirincha eng yaxshisini qilishga harakat qilsa ham. U shunchaki charchagan va zerikkanligini aytadi. Agar kimningdir maslahati bo‘lsa, uning o‘zini yaxshiroq his qilishiga qanday yordam bera olaman?