Iymon Haqida Suhbatlashaylik: Bu Faqat Yaxshi Hiss Qilish Emas
Salom hammaga – yaqinda o‘ylab qayta-qayta qaragan bir fikrimni ulashmoqchiman. Ba’zida biz ibodatimizni shoshilinch yechimdek qabul qilishga moyil bo‘lib qolamiz, bilasizmi? Biz xotirjamlik his qilmoqchi bo‘lganimiz uchun namoz o‘qiymiz. Dardimiz darhol yengillashsin degan umidda duo o‘qiymiz. Darhol baxtliroq his qilishni kutgan holda yaxshi amallar qilamiz. Lekin rostini aytganda, bu har doim shunday ishlamaydi. Ba’zida Alloh (s.a.v) bizni *hozirda* yaxshi *hiss* qildirishga emas, balki bizni **yaxshiroq bo‘lishimiz**ga qaratadi. Yaxshiroq musulmon, yaxshiroq inson bo‘lish esa har doim ham qulay emas. Bu ko‘pincha sinovlar, sabr-toqat va biz so‘ramagan yuklarni ko‘tarish orqali keladi. Har bir namoz darhol xotirjamlik bermaydi. Har bir duo yukingni darhol engillashtirmaydi. Bu ishlamayapti degani emas, in shaa Alloh. Biz Alloh (s.a.v) ga ibodat qilamiz, chunki ibodat faqat Unga tegishli, xoh biz yengil yoki og‘ir his qilaylik, xoh ishlar osonlashsin yoki qiyin bo‘lib qolsin. Ba’zida eng qiyin lahzalarda asl o‘sish yuz beradi. Shunday qilib, agar hamma narsani to‘g‘ri qilyapsiz – namoz o‘qiyapsiz, duo qilyapsiz, elingizdan kelganicha harakat qilyapsiz – va hali ham ruhan tushkunsiz, ibodatingiz noto‘g‘ri deb o‘ylamang. Balki Alloh sizni aynan shunday shakllantirmoqda. Yaxshi his qilish uchun emas. Yaxshiroq bo‘lish uchun. Sizlar nima deb o‘ylaysiz?