Islom og‘irlik qilganda undan uzoqlashdim, endi ichimda ikkilanish bor

Assalomu alaykum. Avvallari dinimni yuragimga yaqin tutardim, lekin asta-sekin ibodat qilish miyamni og‘ritadigan bo‘lib qoldi. Bu faqat katta farzlar emas-hatto anime ko‘rish, video o‘yin o‘ynash, nashid tinglash yoki kino ko‘rish kabi oddiy zavqlar ham harom ish qilyapmanmi degan qo‘rquv bilan birga kelardi. Shu doimiy tashvish va aybdorlikdan qutulishni orzu qilardim. Qayerdadir yo‘lda kufrga og‘ib ketdim, o‘zimni ruhiy erkinlik istayman deb ishontirdim. Lekin yaqinda xarakterimdagi o‘zgarishlarni ko‘rib, ochig‘i qo‘rqib ketyapman: mayda narsalarga jahl qilib qolaman, hasad tez-tez kirib keladi, xato qilsam pushaymonlik kamroq sezaman, va kutmaganimcha ichimda bo‘shliq hissi bor. Endi chalkash tomoni shu: Islomning ba’zi qirralari aqlimda chuqur jaranglaydi-masalan, Tavhid tushunchasi, hayotning ma’nosi, Qur’on va sevimli Payg‘ambarimiz Muhammad (s.a.v.) atrofidagi savollar. Masalan, nasroniylik mantiqan to‘g‘ri kelmaydi menga. Shunga qaramay, quyidagi fikrlarni hayday olmayman: agar bitta Xudo bo‘lsa, nega buncha dinlar paydo bo‘lishiga yo‘l qo‘ydi? Nega Falastindagi birodarlarimiz shuncha azob chekadi? Nega Alloh bu chalkashlikka yo‘l qo‘yadi? Men din yoki ateizmni tanqid qilgani kelganim yo‘q. Chin dildan, shubha va imon o‘rtasida qolganlarni eshitgim keladi-ayniqsa, din juda qattiq tuyulib, undan chiqqan, keyin ikkilanib qolganlarni. Sizda ham shunday hislar bo‘lganmi?