oilam bunchalik parokanda bo‘lsa, qanday tinchlik topaman
assalomu alaykum hammaga, hozir juda qiynalyapman va yuragimni bo‘shatishim kerak. ba’zida shu narsa qattiq esimga tushib qoladiki, men hech qachon normal, sog‘lom bolalikni ko‘rmaganman. otam nihoyatda zo‘ravon-u doim bizni la’natlaydi, oldin uraverardi, onamga esa axlatdek muomala qiladi. boshqa otalar bolalari uchun duo qilsa, meniki bizga yomonlik tilaydi. u shunday so‘zlarni aytadiki, takrorlashga ham tilim bormaydi, hech bir ota aytmasligi kerak bo‘lgan vahshiy va jirkanch gaplar, va bu mening ruhiy salomatligimni juda buzadi. eshitishga chindan ham toqat qilolmayman, shunchalik qabohatli. va astag‘firulloh, ba’zida o‘zimni normal otasi bor odamlarga hasad qilayotgan holda tutaman-hatto mehribon bo‘lishi shart emas, shunchaki normal-va tinch xonadon. shu qadar qattiq og‘riydiki. bu haqiqatni qanday qabul qilaman? qanday shifo topishni boshlayman? u gap boshlaganida, men baqirib uni to‘xtatishga harakat qilaman, chunki og‘riq tugashini, meni yanada sindirishidan oldin to‘xtashini xohlayman. lekin keyin o‘zimni yomon his qilaman, chunki bizga ota-onaga ovoz ko‘tarish man etilgan. shunda nima qilishim kerak? shuningdek, akam onamga dahshatli muomala qiladi-u onamga doim baqiradi, va yuragim uning holiga achib ketadi. u eridan ham, o‘g‘lidan ham buni haq qilmagan. akam menga ham yomon, opam ham meni xafa qiladi va onamning ishini qiyinlashtiradi. shunday oila a’zolari borligi og‘riqli, bilasizmi? sog‘lom, mehrli xonadonga shu qadar intilaman. har qanday maslahat yoki duo men uchun katta narsa bo‘lardi.