Nikohgacha sabr qilgan aka-ukalardan maslahat

Assalomu alaykum hammaga, bu mening birinchi postim. Men barqaror ish bilan band bo‘lgan akaman, alhamdulillah, dasturiy ta’minot ishlab chiqaruvchi bo‘lib ishlayman va qo‘shimcha freelans va shartnoma asosidagi ishlar qilaman. Nikoh uchun pul yig‘ib kelganman, asosan kvartira yoki uy qurish niyatida. Universitetdan tanish bir opa bor edi. Onasi biz birga uyga qaytganimizda unga qarashimni so‘rardi, shunday qilib tanishganmiz. Men unga ertayoq mehr qo‘yganman - u nihoyatda mehribon, yumshoq ko‘ngil, kichik davra bilan muloqot qiladi, katta olomondan qochadi va hijob kiyadi. O‘sha paytlarda unga darsda yordam berardim, o‘qishni bitirganimda sinfda eng zo‘r bo‘lganman. Vaqt o‘tgan sari his-tuyg‘ularim kuchayib ketdi, oxiri unga nima his qilganimni aytdim, lekin oilasiga rasman murojaat qilgunimcha bu hislarni chetga qo‘yishini so‘radim. U rozi bo‘ldi, Alloh baraka bersin. Bu bir necha yil oldin edi. Meni orqaga tortgan narsa shuki, uning oilasi biznikidan badavlatroq. Alhamdulillah, bizning oilamiz yaxshi, lekin bir xil darajada emas. Men ham avval o‘z uyim bo‘lishini istardim, lekin hozirgi iqtisod bilan bu deyarli imkonsiz. Jamg‘arma va investitsiyalar orqali $40 ming atrofida pul yig‘dim, ammo bu kunlarda bu ko‘p narsaga yetmaydi. So‘nggi paytlarda o‘zimni juda siqilganday his qilyapman. Shaxvat meni harom narsaga, ya’ni bu opa bilan emas, lekin yomon joylarga borish kabi gunohlarga yetaklashidan qo‘rqaman. Ajablanarlisi shundaki, men dinimda mustahkam qolishga chin dildan harakat qilaman. Islomni o‘rganishga, fiqh o‘qishga ko‘p vaqt ajrataman, va rostini aytsam, bu hislarning nega shunchalik kuchli ekanini tushunmayapman. Yolg‘iz qolishga ko‘p yo‘l qo‘ymayman. Faqat kerak bo‘lganda tashqariga chiqaman, ko‘zlarimni yerga qarataman, ayollarga qarashdan saqlanaman, va vazifamni bajarib bo‘lganimdan keyin to‘g‘ri uyga qaytaman. Kino yoki keraksiz ochiq-oydin narsalarni tomosha qilmayman. Shunga qaramay, ichimda hali bosim bor. Bilaaman, bu ehtimol yoshim va gormonlarim uchun normal, lekin charchaman. Buni qanday uddalash mumkin? Men chindan shu opaga uylanmoqchiman, unga halol yo‘l bilan g‘amxo‘rlik qilmoqchiman va sodiq qolmoqchiman. Ba’zan his-tuyg‘ular shu qadar kuchayib ketadiki, boshqarishni yo‘qotyapman deb yig‘lab yuboraman. Hatto ba’zi do‘stlarimdan uzoqlashdim, chunki ular ayollarni ob’ekt sifatida ko‘radigan gaplarni doimiy muhokama qilar edilar, bu menga ta’sir qilishini istamaganman. Bo‘sh vaqtimda ovqat pishiraman, o‘simliklarimga qarayman, shaxmat o‘ynayman va boks bilan shug‘ullanaman. Ozgina sport zaliga ham boraman. Asosan, o‘zimni band tutaman, va biznes boshlashga harakat qilyapman. Payg‘ambarimiz ﷺ va sahobalar oilalariga qanday muomalada bo‘lganlari haqida o‘qiyman, va imkonim bo‘lganda sadaqa qilaman. Iltimos, Alloh meni mustahkamlikda sabr etsin deb duo qiling. Men o‘zimning yetishib kelayotgan shaxsimdan juda mamnunman. Sevgiimni faqat bir kishiga berishni va u uchun yaxshilanishda davom etishni istayman. Opa bilan o‘rtamizda aloqalar yo‘q - faqat ota-onasining raqami bor va ular qayerda yashashini bilaman. Yagona to‘siq - biroz ko‘proq moliyaviy barqarorlikka erishishni xohlashim. Hamma narsa barbod bo‘lib, mehnatim bilan erishganlarimni yo‘qotsam va bu uning hayotiga ta’sir qilsa deb qo‘rqaman. Uni otasi bergan xavfsizlik va ta’minotni bera olmaydigan holatga olib kelishni istamayman. O‘qiganingiz uchun Jazakum Allohu xayran, va Alloh nikoh talab qilganlarga yengillik bersin.