Naroskeun Iman Bari Mentakeun Mujijat

Assalamu alaikum, dulur sadaya. Abdi ngan hoyong ngaluarkeun ieu tina hate lantaran teu gaduh sasaha pikeun diomongkeun. Sataun katukang teh taun paling beurat dina kahirupan abdi, jujur wae. Usum panas kamari, abdi meunang hasil ujian ahir, alhamdulillah, peunteunna sae pisan-abdi kahiji di sakola jeung katilu di kota. Tapi tibatan ngarasa bagja, abdi ceurik sapoe lantaran ema teu nyugemakeun kana peunteun abdi. Tuluy ema ngadesek abdi indit ka acara wisuda najan abdi geus ngarasa suram. Sakedahna mah eta kudu jadi momen bagja, tapi ahirna abdi ngarasa teu katenjo jeung siga jelema paling teu menawan di ditu. Abdi balik awal, ceurik di jalan balik. Waktu foto bareng, aya lalaki ngagabahkeun leungeun ka abdi, rada ngusir. Kacida ngerakeunana; abdi teu hayang dipikiran deui. Naha abdi digawe keras sanajan sataun ngan ngarasa handap pisan dina poe nu sakuduna spesial keur abdi. Teu lila ti harita, abdi gering parna. Vitamin D abdi handap pisan-ukur 3. Ampir teu dahar jeung leumpang salila usum panas. Abdi kungsi panik jeung sababaraha kali ka rumah sakit peuting-peuting. Harita abdi mimiti shalat pikeun kahiji kalina, alhamdulillah, Allah nyageurkeun abdi, najan sigana shalat abdi masih salah lol 💜 Tuluy sakola dimimitian, kaayaan beuki parah. Abdi can kungsi ngarasa jadi tegep, ditolak, jeung teu aya harga. Abdi nyoba-nyoba kalakuan biasa, mesem jeung ngobrol, tapi rasana kosong. Abdi gaduh babaturan heubeul, tapi manehna terus ngarandahkeun jeung ngerakeun abdi, janten abdi kedah nyingkir. Ti harita, abdi nyumput di kamar mandi sakola basa istirahat lantaran teu aya nu diuk bareng. Abdi terang ieu sedih, tapi kitu pisan soranganana abdi. Kahirupan kulawarga ogé amburadul-sering pasea jeung stres. Bumi abdi teu kungsi karasa tentram; sok sumpek jeung raramean. Abdi sugema balik ka imah; nu ukur bisa ngaganggu teh hp atawa sare. Jalma di kelas sok ngomongkeun rupa abdi, ngasingkeun abdi, jeung lantaran abdi cicing sarta fokus kana pangajaran, abdi ngarasa jadi jelema luar. Unggal hal leutik sigana teu berarti, tapi sanggeus sababaraha bulan, kapercayaan diri abdi ancur. Sabudeureun waktu eta, abdi ngalalajoan saurang lalaki ngora di tempat les fisika minggon. Kami can kungsi nyarios-ukur diuk gigireun salila dua jam tuluy balik-tapi abdi teu bisa ngaleungitkeun manehna tina pikiran. Sanaos les geus eureun keur usum panas, abdi terus mikiran manehna; abdi ngimpi manehna sakali genep kali, malah ngédit foto ngan inget rupana. Abdi masih les bareng manehna taun hareup. Manéhna kasép pisan jeung karasa tenang, jempling. Tapi jero hate, abdi ngarasa siga manehna moal pernah resep ka jelema anu teu menawan siga abdi. Nepi ka pertengahan taun, abdi bener-bener depresi. Abdi nyingkahan eunteung lantaran beteul kana pantulan sorangan. Abdi jadi putus asa nepi ka ngadengekeun audio subliminal, ngarep-ngarep bakal ngarobah rupa abdi. Alhamdulillah 💜 Abdi mulai shalat sacara konsisten deui ti tanggal 1 Juli. Ayeuna abdi shalat lima waktu, ngalaksanakeun dzikir, jeung nyoba ninggalkeun dosa siga cawet ka ema sarta terus ngadengekeun musik pikeun ngalihkeun pikiran. Tapi ahir-ahir ieu, abdi kaleungitan harepan. Abdi teu terang naha éta ditampi terus menta Allah perkara nu teu penting saperti kageulisan. Abdi éra ngadoakeun éta. Loba jalma anu sangsara lantaran perang, lapar, jeung panyakit pikasieuneun, sarta abdi di dieu meredih supados geulis. Katingalina kosong, siga budak ngabodor menta implengan. Kacida sugemana. Tapi, abdi teu bisa pura-pura teu penting. Ieu kacida nyerina haté abdi, utamana sanggeus sagala kasangsaraan sataun ieu. Abdi hayang neuteup eunteung sarta ahirna ngarasa geulis. Abdi teu gaduh niat jahat-abdi ukur hayang nyaman jeung diri sorangan sarta bisa ngébréhkeun diri. Abdi teu hayang sataun sakola deui nyumput tina eunteung, nyingkahan jalma, ngarasa éra, sarta ceurik ampir unggal poé. Abdi terang kageulisan teu sagalana, tapi sanggeus sagala rupa nu karasa, haté abdi nyeri ngabayangkeunana. Abdi ngarasa tegep pisan nepi ka teu terang naon nu kudu dilakukeun. Abdi sieun balik deui kana depresi sarta kaleungitan harepan lamun kaayaan henteu robah usum panas ieu. Abdi neneda ka Allah supados ngabulkeun du’a abdi, sanajan sigana teu mungkin-kumaha rupa abdi bisa robah ujug-ujug? Tapi abdi terang teu aya nu teu mungkin pikeun Mantenna; Mantenna maha kawasa kana sagala rupa 💜