Saban poé kuring ngarasa dosa lantaran kantun solat, tapi teu ngartos naon anu ngahalangan

Assalamu alaikum, kuring ngahubungi anjeun sabab butuh nasihat anu teu acan kapendak di mana waé, janten panginten aya nu tiasa ngartos kaayaan kuring di dieu. Kuring awéwé umur 15 taun, jeung kaayaan kuring mah teu acan pernah katingali ku batur. Waktu keur leutik, kira-kira umur 6 nepi ka 8 taun, kuring kacida taatna. Niat kuring murni pisan, jeung kuring pageuh kana agama. Kuring paduli pisan jeung ngarasa caket ka Allah unggal poé. Ningali deui, matak pikaheraneun kumaha kuatna iman kuring--sarta éta teu diajarkeun, ukur dasar-dasarna hungkul, tapi kuring ngajadikeun haté sorangan. Kolot kuring ogé teu terang kumaha kuring waktu éta. Terus, kira-kira umur 8 atawa 9, kuring diajar solat nu bener, diajarkeun ku misan sanggeus kuring nonton sababaraha carita nabi dina YouTube, kawas The Message jeung nu séjénna. Ti dinya hal-hal mimiti robah. Hiji poé, teu disangka-sangka, kuring ngarasa teu tenang. Kuring ningali kalangkang dina témbok nu nyieun kuring hariwang, jeung teu bisa fokus kana naon waé. Pikiran pikasebeleun, pinuh ku dosa, ngaganggu pikiran kuring. Beuki parah--solat jadi perjuangan. Kuring diuk ngarasa ayana nu poék di sabudeureun, sanajan taya nanaon, jeung kuring teu bisa konséntrasi. Terus rasa males nu gedé nyerang, sanajan mimitina mah teu karasa ku kuring. Solat karasa beurat pisan. Kuring malah maké simbut tinimbang hijab nu bener, jeung ahirna kuring eureun solat sakabéhna, leungit loba solat unggal poé. Pangalaman ahéng beuki parah. Kuring ngadéngé bisikan tarik jeung sora-sora dina ceuli. Waktu leutik, imajinasi kuring lemah pisan--kuring teu bisa nyiptakeun gambar kalayan gampang, jadi kuring nyaho ieu hal nyata. Kuring ningali rupa-rupa: sakali kuring siga ningali jin gedé keur solat, ditutupan, jeung kuring nyangka éta indung. Lain waktu, kuring ningali nu siga baju solat murag kana sajadah sorangan. Di kamar mandi, kalayan ubin pasagi, kuring ningali rupa, hususna panon nu robah ekspresi jeung neuteup kuring, sanajan keur mandi atawa ningali eunteung--rébuan panon, matak pikasieuneun. Kuring coba ngobrol ka aranjeunna, pura-pura gagah, tapi kolot kuring teu pernah ningali nanaon. Kuring nyaho kuring teu gélo sabab waktu baraya nganjang, maranéhna ogé ngarasa teu genah jeung hal-hal ahéng kajadian. Aya kamar mandi leutik nu dipikagirikeun ku tamu saumuran kuring, sanajan kuring teu terang sababna. Kuring ngarasa nyorangan--teu bisa ngobrol jeung saha waé di imah ngeunaan ieu sarta nyimpen sagalana dina haté ti keur budak. Alhamdulillah, urang pindah ti imah éta, jeung lima taun ieu taya kajadian, tapi éta mangaruhan pisan kana solat kuring. Kuring geus leungit seueur solat, jeung teu dihaja--kuring ngan teu mampuh ngalakukeunana. Kuring geus nangis loba poé, ménta pitulung jeung pangampura ka Allah, sabab karasa kawas hukuman. Tapi naon salah kuring? Kuring ukur budak. Kuring ngarasa terasing. Aya waktu kuring nangis sapopoé, saré dina baju solat di sajadah, tapi éta ogé teu nulungan. Ayeuna kuring ngarasa dosa jeung éra rék balik, jeung agama teu kudu karasa beurat kieu. Kuring teu pernah ngarasa solat nu nentremkeun--ngan kosong hungkul. Pikiran datang deui sacara otomatis, jeung matak nyeri pisan nepi ka teu bisa nyanghareupan solat deui. Kuring leungit, ampir-ampiran nyerah. Kuring geus ngocorkeun cimata satungtungna ka Allah mangtaun-taun. Bapa kuring imam nu ngabogaan gelar PhD, tapi anjeunna teu nganggap kuring sacara serius, janten bayangkeun kumaha nyoranganana kuring. Pikeun kahiji kalina, kuring naroskeun Islam, jeung matak nyeri pisan. Kuring ngarasa dosa, tapi kuring geus sabar salila ieu. Kuring ukur manusa--teu bisa neruskeun kawas kieu. Naha ieu hukuman? Upami teu, naha ieu ngajauhan kuring beuki jauh ti agama? Anu ku kuring dibagikeun di dieu ukur bagian leutik tina sagala nu dilalui. Kuring ngarepkeun aya nu bisa ngajelaskeun naon ieu. Jazakallah khair tos dibaca.