نقشههای تو پایان داستان نیستند
همهمان این داستان را برای خودمان تعریف میکنیم درباره زندگیمان. "تا این سن، به این موفقیت میرسم. آن شغل جواب میدهد. این شخص در زندگیم میماند. آن فرصت باز میشود." همهاش اینقدر قطعی و بینقص به نظر میرسد. اما بعد، زندگی اتفاق میافتد و اصلاً مطابق آن فیلمنامه پیش نمیرود. چیزها خیلی بیشتر از آنچه فکر میکردی طول میکشند. آدمهایی که هرگز انتظارش را نداشتی میروند. نقشههایی که اینقدر ازشان مطمئن بودی فقط از هم میپاشند. و تو آنجا نشستهای و فکر میکنی چه اشتباهی مرتکب شدی. اما نکته اینجاست - شاید اصلاً اشتباهی نکردهای. اسلام، الحمدللّه، به ما نمیگوید فقط نقشه کشیدن را متوقف کنیم. رسولالله صلى الله عليه وسلم به ما نشان داد چگونه برنامهریزی کنیم، آماده شویم و سهم خود را ادا کنیم. اما دینمان یک حقیقت عمیقتر را به ما میآموزد: نقشه تو هرگز نقشه نهایی نیست. نقشه الله است. الله عزوجل در قرآن میفرماید: "و چه بسا چیزی را ناخوش دارید و آن برای شما نیک است و چه بسا چیزی را دوست دارید و آن برای شما بد است و الله میداند و شما نمیدانید." (بقره: ۲۱۶) این همان شرطی است که ما اغلب فراموش میکنیم کنار نقشههای خودمان بنویسیم: "إنشاءالله. اگر الله بخواهد و اگر بداند که واقعاً برایم خوب است." ما بر اساس آنچه جلوی چشمانمان میبینیم برنامهریزی میکنیم. اما الله داستان ما را با آگاهی از همه چیزهایی که ما نمیتوانیم ببینیم مینویسد. گاهی، آن تأخیری که دربارهاش استرس داری؟ آن حفاظت اوست. آن از دستدادی که اینقدر دردناک است؟ آن تغییر مسیر اوست. آن دردی که نمیفهمی؟ آمادهسازی برای چیزی بهتر است. و گاهی، سبحانالله، اصلاً در این دنیا جوابها را به دست نخواهی آورد. اینجاست که توکل واقعی، اعتماد واقعی به الله، وارد میشود. نوعی اعتماد که فقط وقتی اوضاع آسان است و مطابق میل تو پیش میرود وجود دارد نیست. بلکه نوعی است که محکم میایستد، نوعی که میگوید "الحمدللّه علی کل حال" حتی وقتی کل زندگیات کاملاً از فیلمنامه خارج شده به نظر میرسد. پس نقشههایت را بچین. رویاهایت را داشته باش. قدمهایت را با اخلاص بردار. اما آنها را با سبکی، با دستی باز نگه دار. زیرا زندگی فیلمنامه تو را آزمایش خواهد کرد. و اگر قلبت در الله لنگر انداخته باشد، خواهی دید که شکسته نشده بود. در واقع، همیشه داشت توسط الخالق به طور کامل نوشته میشد.