بیان زبانی در مورد خصوصیات جسمانی حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم از منابع معتبر
اسلام از تصویرسازی بصری حضرت محمد صلی الله علیه وسلم منع کرده است، اما بیان زبانی در مورد ظاهر ایشان بر اساس روایات معتبر مجاز است. حسین هیکل در کتاب "زندگی محمد"، حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم را چنین توصیف کرده است: چهرهای روشن و گشاده، اندامی میانه، موهای سیاه که بین حالت مجعد و صاف قرار داشت، پیشانی پهن، چشمان درشت به رنگ سیاه پررنگ، بینی ظریف، دندانهایی که کمی فاصله داشتند، ریشی پرپشت و بدنی قوی. ایشان با خمیدهشدن به سمت جلو راه میرفتند، گامهایشان تند بود و چهرهای اندیشناک و نگاهی با وقار داشتند.
گفته میشود که این خصوصیات جسمانی در سفر هجرت نیز توسط ام معبد به چشم خورده است. او ذکر کرده که حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم چهرهای درخشان، کاریزمای بالا، سخنی آرامشبخش و روشن داشتند و در میان همراهان خود از همه خوشقیافهتر به نظر میرسیدند. همسازی ایشان با خدیجه بنت خویلید، که از جایگاه بالایی برخوردار بود، نیز ثبت شده است.
یکی دیگر از شاهدان، جابر رضی الله عنه، از تجربهی خود در نگاه کردن به ماه کامل در مدینه روایت میکند و سپس دیدن حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم را که از خانه بیرون آمدند، با ظاهری تازه و پوستی تمیز و درخشان، موهایی مرتب و پوشیدن عبایی قرمز رنگ با راهراههای سیاه. جابر گفت: "به خدا سوگند، من او را بسیار زیباتر از آن ماه کامل دیدم."
https://www.gelora.co/2026/05/