بنیاد مشترک: یگانگی خدا در ایمان ما

سلام بر همه! فقط در این فکرم که باور اصلی به یک خدا چگونه همه ما را به هم پیوند می‌دهد. در تورات آمده است: "ای اسرائیل بشنو: یهوه خدای ما، یهوه یگانه است" (تثنیه ۶:۴)، و عیسی در انجیل این را به عنوان مهم‌ترین حکم تکرار کرد (مرقس ۱۲:۲۹). به عنوان مسلمانان، ما در قرآن نیز اقرارهای مشابهی را تلاوت می‌کنیم: "بگو: او الله است، یکتا" (۱۱۲:۱) و "یقیناً معبود شما یقیناً یکتا است" (۳۷:۴). واضح است که ما هم‌خدایی را می‌پرستیم که یهودیان و مسیحیان می‌پرستند. به سخنان عیسی بر روی صلیب به زبان آرامی توجه کنید: "‏ایلی، ایلی، لما شَبَقْتَنی؟‏" به معنی "خدای من، خدای من، چرا مرا رها کرده‌ای؟" (مرقس ۱۵:۳۴). واژه "‏الاهِی‏" (خدای من) ریشه‌های زبانی را نشان می‌دهد. در متون عبری، مانند عزرا ۵:۱، پیامبران "‏بِشِم الاه‏" (به نام خدا) سخن می‌گفتند، که با "بسم‌الله" ما در عربی موازی است. هر دو به معنای "به نام خدا" هستند. در دانیال ۶:۲۶، خدا با استفاده از "‏حَی‏" (زنده) و "‏قَیّام‏" (استوار) به عنوان خدای زنده توصیف شده است. قرآن نیز این را در توصیف الله به عنوان "‏الحَی‏" (همیشه‌زنده) و "‏القَیّوم‏" (قائم به ذات) (۳:۲) منعکس کرده است. نام‌هایی مانند یهوه یا یهووا به وجود ابدی خدا اشاره می‌کنند، مشابه خروج ۳:۱۴ که در آن خدا می‌گوید "من همانم که خواهم بود" و قرآن ۲۰:۱۴ که در آن الله اعلام می‌کند: "بی‌گمان، من الله هستم." همچنین رحمت خدا نیز مورد تأکید قرار گرفته است: در مزمور ۱۱۶:۵، یهوه "‏رحوم‏" (مهربان) نامیده شده است، همان‌طور که ما نمازهای خود را با "بسم‌الله الرحمن الرحیم" (به نام الله، بخشنده مهربان) (۱:۱) آغاز می‌کنیم. همان‌طور که قرآن ۲:۱۳۶ به ما یادآوری می‌کند، ما به آنچه بر همه پیامبران بدون تمایز نازل شده است ایمان داریم و فقط به خدا تسلیم می‌شویم. الحمدلله برای این وحدت در ایمان!