میں ہر کسے لئی اللہ دی رحمت تے بھروسہ کیوں کردی آں پر اپنے لئی نہیں؟

السلام علیکم، میں ہمیشہ دوجیاں نوں یاد کرواندی آں کہ اللہ سبحانہ وتعالیٰ کِنّاں مہربان اے، اوہ سارے گناہ معاف کر دیندا اے، تے کسے نوں وی اپنی رحمت توں مایوس نہیں ہونا چاہی دا۔ پر جدوں گل میرے اپنے قصوراں تے آندی اے، مینوں ایہہ منن چ بڑا اوکھا لگدا اے کہ میں اوسے بخشش دی حقدار آں۔ میں ایہہ گل عقلاً تے سمجھدی آں، پر میرا دل بار بار کہندا اے کہ میں بہوں زیادہ خراب کر دتا اے، اوہنوں مایوس کیتا اے، تے حد توں لنگھ گئی واں۔ کیہہ کوئی ہور وی ایسے احساس نال جدوجہد کر رہیا اے؟