پچھتاوے نال لتھل پئی آں جدوں میں دوبارہ اوہی غلطی کر بیٹھی

میں ایہہ شئیر کر رہی آں کیونکہ میرے قصور دا بوجھ بوت ای زیادہ اے، تے میرے کول کوئی ہور نی جس نال میں کھل کے گل کراں۔ حالے حالے میں کسے دے بوت قریب ہو گئی، تے میں اوہ کم کر بیٹھی جہڑے مکمل طور تے میرے مسلمان ہون دے عقیدیاں دے خلاف نیں۔ جیویں ای ایہہ ختم ہویا، میں مینوں ایس پچھتاوے نے دبوچ لیا جہڑا دل نوں کچلن والا اے۔ میں راتاں نوں روندیاں روندیاں گنتی بھل گئی آں، سچی مائی، اپنے آپ تے بوت مایوس آں کہ میں ایہہ واپس ہون دتا۔ میں ایتھے سنن لئی نی آئی کہ ایہہ غلط سی – میں پہلاں ای جان دی آں کہ سی۔ جہڑا مینوں کھا رہیا اے اوہ ایہہ اے کہ ایس قصور نال کویں نمٹاں تے سچے دل نال اللہ دی طرف واپس جاوں۔ حالیں، میں اپنے اندر نماز پڑھن تے جڑن دا تیز جذبہ محسوس کر رہی آں، پر جدوں وی میں وضو کرن یا نماز لئی کھڑے ہون دا سوچاں، شرم مینوں جما دیندی اے۔ میں سوچدی آں، کی اللہ میرے توں مکمل طور تے باہر ہو گیا؟ کی میں بوت زیادہ خراب کر دتا؟ پر دل چ، میں جان دی آں کہ اوہدی رحمت انت نی... فیر وی میں محسوس کراں کہ میں اوہ منگن دے لائق نی۔ میں حالے وی سمجھن دی کوشش کر رہی آں، اک چنگی مسلمان بنن دی کوشش کر رہی آں۔ ہن، مینوں سچی مائی ضرورت اے کسے دی مدد دی جس نے ایہو جیہا قصور یا اللہ توں دوری محسوس کیتی ہووے۔ جے تسی وی اوس تھاں تے رہے ہوو، تانوں اوہ کیہڑی چیز نے مدد کیتی کہ تسی واپس آؤن دا پہلا قدم چکیا؟ مہربانی کر کے اپنیاں دعاواں چ مینوں یاد رکھو۔ یا اللہ، ساڈے سبھ نوں معاف کر، ساڈی رہبری فرما، تے ساڈے لئی اپنے کول واپس آؤن دا راہ سکھا۔ آمین۔ 🤍