ہر روز میں اپنی نمازاں چھڈن تے شرمندہ ہوندی آں، پر سمجھ نہیں آندا کہ کیہ چیز مینوں روک رہی اے

السلام علیکم، میں ایس لئی رابطہ کر رہی آں کہ مینوں ایہو جیہی صلاح دی لوڑ اے جیہڑی مینوں ہور کتھوں نہیں ملی، ایس لئی سوچیا کہ شاید ایتھے کوئی سمجھ سکے کہ میں کیسے حالات چوں گزر رہی آں۔ میں 15 سال دی کنجری آں، تے میری صورتحال ایہو جیہی اے جیہدے بارے میں کدے کسے نوں گل کردے نہیں دیکھیا۔ جدوں میں نکی ساں، تقریباً 6 توں 8 سال دی عمر چ، میں بہت زیادہ مذہبی ساں۔ میرے ارادے بالکل خالص سن، تے میں اپنے دین نوں مضبوطی نال پھڑی رکھیا۔ میں دل نال پرواہ کردی ساں تے ہر روز اللہ نال جڑی ہوئی محسوس کردی ساں۔ جدوں میں پچھے مڑ کے ویکھدی آں، حیران ہوندی آں کہ میرا ایمان کِنّا مضبوط سی-تے ایہہ مینوں سکھایا نہیں گیا سی، صرف بنیادی گلاں، پر میں آپ ایہنوں دل چ وسا لیا۔ میرے والدین نوں وی نہیں پتا کہ میں اوس ویلے کیہو جیہی ساں۔ فیر، 8 یا 9 سال دی عمر چ، میں صحیح طریقے نال نماز پڑھنی سکھ لئی، میرے کزن نے سکھائی جدوں میں یوٹیوب تے کجھ نبیاں دیاں کہانیاں ویکھیاں، جِیویں 'دی میسج' تے ہور۔ اوس ویلے توں حالات بدلن لگے۔ اک دن، اچانک، مینوں بے چینی محسوس ہون لگی۔ کندھاں تے پرچھاویں نظر آؤن لگے جیہناں نال میں پریشان ہو جاندی ساں، تے میں کسے چیز تے توجہ نہیں دے سکدی ساں۔ عجیب و غریب، گناہ بھرے خیال میرے دماغ چ گھمن لگے۔ حالات ہور خراب ہو گئے-نماز اک جدوجہد بن گئی۔ میں بہہ کے اپنے آسے پاسے اک ہنیرا وجود محسوس کردی، بھاویں کجھ نہیں سی، تے میں بالکل توجہ نہیں دے سکدی سی۔ فیر اک وڈا سستاواں مینوں آ گیا، پہلاں تے میں ایہنوں سستی سمجھیا وی نہیں۔ نماز پڑھنا بہت بھاری لگدا سی۔ میں کدی کدائیں ٹھیک حجاب دی بجائے کمبل ورت لیندی سی، تے آخر چ میں بالکل ای نماز پڑھنی چھڈ دتی، ہر روز کئی کئی نمازاں چھڈ دیندی سی۔ عجیب و غریب تجربے ہور ودھ گئے۔ مینوں زور زور دیاں سرگوشیاں تے آوازاں سدھے میرے کن چ سنائی دین لگیاں۔ جویں میں نکی ساں، میرا تصور بہت کمزور سی-میں آسانی نال تصویراں نہیں بنا سکدی سی، ایس لئی مینوں پتا سی کہ ایہہ اصلی اے۔ میں چیزاں ویکھیاں: اک وار مینوں لگیا کہ میں اک وڈے جن نوں نماز پڑھدے ویکھیا، پوری طرحاں ڈھکیا ہویا، تے میں سمجھی ایہہ میری ماں اے۔ دوجی وار، میں ویکھیا جِیویں نماز آلا کپڑا خود ای چٹائی تے ڈگ پیا۔ باتھ روم چ، جتھے چوکور ٹائلاں سن، مینوں چہرے نظر آؤندے سن، خاص طور تے اکھاں جیہڑیاں تاثر بدل دیاں سن تے مینوں گھور کے ویکھدیاں سن، ایتھوں تک کہ جدوں میں شاور کردی یا شیشے چ ویکھدی-ہزاراں اکھاں، ایہہ مینوں ڈرا دیندا سی۔ میں اوہناں نال گل کرن دی کوشش کیتی، بہادر بن کے پیش آئی، پر میرے والدین نے کدے کجھ نہیں ویکھیا۔ مینوں پتا سی میں پاگل نہیں آں کیونجے جدوں رشتے دار آؤندے سن، اوہناں نوں وی بے چینی ہوندی سی تے عجیب واقعے ہوندے سن۔ باتھ روم بہت نکا سی جتھوں میری عمر دے مہمان بہت ڈردے سن، پر مینوں کدے پتا نہیں لگیا کیوں۔ میں بہت اکیلی محسوس کردی سی-میں گھر چ کسے نال وی نہیں بول سکدی سی تے بچپن توں ای سب کجھ اندر ای رکھیا۔ الحمدللہ، اسیں اوس گھر چوں چلے گئے، تے پنج سالاں توں کجھ نہیں ہویا، پر ایہنے میری نمازاں تے بہت برا اثر پایا۔ میں بے شمار نمازاں چھڈیاں، تے ایہہ جان بجھ کے نہیں-میں کسے طرحاں وی نماز پڑھن نوں تیار نہیں ہو سکدی۔ میں کئی دن روندے رہی، اللہ توں مدد تے معافی منگدی، کیونجے ایہہ کسے سزا ورگی لگدی اے۔ پر میں کیہ غلط کیتا ہووے گا؟ میں تے صرف اک نکی جیہی بچی ساں۔ میں بہت اکیلی محسوس کردی آں۔ کئی وار میں سارا دن روندی رہی، چٹائی تے نماز آلے کپڑیاں چ سوں جاندی، پر ایس نال وی کوئی فرق نہیں پیا۔ ہن میں شرمندہ تے شرمسار آں واپس جاون لئی، تے مذہب نوں ایں بھاری نہیں محسوس ہونا چاہیدا۔ میں کدے وی کوئی سکون والی نماز نہیں پڑھی-بس خالی پن۔ خیالات خود بخود واپس آ جاندے نیں، تے ایہہ بہت تکلیف دہ اے کہ میں دوبارہ نماز پڑھن دا سامنا نہیں کر سکدی۔ میں گم گمشتہ آں، تقریباً ہار من چکی آں۔ میں سالاں توں اللہ دے اگے ہنجو کیر کے روندی رہی آں۔ میرے والد اک امام نیں، پی ایچ ڈی کیتا ہویا اے، پر اوہ مینوں سنجیدگی نال نہیں لیندے، تسیں اندازہ لا سکدے وو کہ میں کِنّی اکیلی محسوس کردی آں۔ پہلی وار، میں اسلام تے شک کر رہی آں، تے ایس نال بہت دکھ ہوندا اے۔ میں شرمندہ آں، پر میں بہت لمبے عرصے توں صبر کر رہی آں۔ میں صرف اک انسان آں-میں ایس طرحاں جاری نہیں رکھ سکدی۔ کیہ ایہہ سزا اے؟ جے نہیں، تے فیر ایہہ مینوں دین توں ہور دور کیوں دھک رہی اے؟ جیہڑا میں ایتھے دسیا، ایہہ میرے تجربے دا صرف اک نکا جیہا حصہ اے۔ میں صرف امید کر رہی آں کہ کوئی ایہہ دس سکے کہ ایہہ کیہ اے۔ جزاک اللہ خیر پڑھن دا۔