اک ڈراؤنا پَل جیہڑا مینوں لگیا جیویں موت نیڑے آئی - کیہہ ایہہ اللہ دا طریقہ سی مینوں واپس بلاؤن دا؟

السلام علیکم، سب نوں۔ میں اے پوسٹ اس لئی کر رئی آں کیوں جے اج میرے نال کجھ اینا خوفناک ہویا، تے اوس ویلے توں میں بس ایہدے بارے سوچدی رہی آں۔ ایہنے مینوں اندروں ہلا کے رکھ دتا، تے میں ہجے وی ایہنوں سمجھن دی کوشش کر رئی آں۔ میرے بارے تھوڑا جیہا: میں اک 19 سال دی مسلمان عورت آں، تے سچی دساں تے میرا ایمان کتھے کتھے ڈگمگایا ہویا اے۔ جدوں میں چھوٹی سی تے میں کتے زیادہ پابند سی - میں باقاعدہ نماز پڑھدی سی تے اللہ نال گوڑھا تعلق محسوس کردی سی۔ پر جیویں سال لنگھدے گۓ، میں کتے ہٹدی گئی۔ مینوں شرم آندی اے ایہہ کہندیاں، پر میں کافی چر توں نماز نہیں پڑھ رئی۔ میرا ایمان بس کمزور لگدا اے، تے بھاویں کدے کدے مینوں ایہدے تے شرمندگی تے اداسی ہوندی اے، میں اپنے آپ نوں کہندی رہی کہ میں بعد چ ٹھیک ہو جاواں گی، کہ کافی وقت پیا اے۔ اندروں اندری، مینوں لگدا اے میں بس اپنے دل نوں تسلی دے رئی سی۔ پر کجھ دن پہلاں، میں اپنے آپ نوں اسمان ول ویکھ کے دعا منگدی پائی۔ میں اللہ کولوں سچے دل توں مدد منگی کہ اوہ مینوں اوہدے نیڑے لیاوے، میرا دل نرم کرے، تے مینوں واقعی موت تے آخرت دا احساس کرواوے۔ مینوں لگیا جیویں میں روحانی طور تے سن ہو گئی ساں، تے میں چاہندی ساں کہ ایہہ بدل جاوے۔ فیر اج ایہہ ہویا، تے میری ساری دنیا الٹ پلٹ گئی۔ میں تے میرا ٹبر ہائی وے تے سن، گڈی چ گھر آ رۓ ساں۔ میں ویکھیا کہ ساڈے نال اک گڈی چ اک بندہ مینوں اینج گھور ریا اے جیہڑا مینوں ٹھنڈا کر گیا - اوھدی نگاہ ٹھنڈی، تیز تے بس عجیب سی۔ اوہ ساڈی رفتار نال رفتار ملاندا ریا، ساڈے بالکل نال نال ریا، کدی اپنی نظر نہ ہٹائی۔ فیر اوھنے اپنی کھڑکی تھلے کیتی تے عجیب جۓ اشارے کرن لگا، جیویں اوہ چاہندا سی کہ اسیں رکیے یا میں اوھدے نیڑے آواں۔ میں اوھنوں ان دیکھا کرن دی کوشش کیتی، سوچیا کہ ایہہ کوئی پریشان بندہ اے جیہنوں توجہ چاہیدی اے۔ میں اپنا منہ اپنے بابا ول کر لیا تے اکھ نہ ملائی۔ پر فیر میری وڈی بھین، جیہڑی پچھلی سیٹ تے سی، ڈر نال رون لگی۔ اوہ روندی ہوئی میرے بابا نوں تیز چلاؤن لئی کہہ رئی سی، تے مینوں وار وار کہندی سی جھکی جا۔ مینوں پتہ نہیں سی کہ کیہہ ہو ریا اے۔ پتہ چلیا کہ جدوں میں منہ موڑیا، اوہ بندہ باہر کڈھیا جیہڑا دکھن نوں بندوق لگی تے ساڈے نال چلدیاں سدھی میرے سر ول تان ریا سی۔ سب کجھ اینی چھیتی ہویا۔ مینوں سچی لگیا کہ بس ختم ہو گئی۔ اللہ دی رحمت نال، میرے بابا تیز بھجا کے تھوڑی دوری بنا سکے، تے اوہنوں گواچھ دتا۔ اسیں سدھا تھانے گۓ تے رپورٹ کیتی۔ الحمدللہ، میں ہن گھر آں تے جسمانی طور تے محفوظ آں، پر دماغی طور تے میں ٹھیک نہیں۔ میں وار وار اوہنوں فیر سوچدی آں - میں موت دے کِنّے نیڑے سی۔ اک سیکنڈ پہلاں میں بس اپنے ٹبر نال گڈی چ بیٹھی ساں، تے اگلے ای پل، کوئی میرے تے ہتھیار تان ریا سی۔ ایہنے مینوں دس دتا کہ زندگی کِنّی نازک اے، اک پلک چ ختم ہو سکدی اے۔ مینوں سب توں ڈراؤنی گل لگی اپنے ایمان دی حالت بارے سوچنا۔ جے میں اج مر گئی ساں تے اپنیاں نمازاں توں اینی غافل ساں؟ میں جاناں آں کہ دلاں دا حال صرف اللہ جاندا اے، پر ایہہ خیال مینوں نہیں چھڈ ریا۔ میں سوچدی آں کہ کی ایہہ میری نشانی سی - اللہ دا اک جگاوہا۔ شاید ایہہ سزا سی، یا شاید ایہہ یاد دہانی کہ موت انتظار نہیں کردی، تے مینوں بار بار توبہ نوں بعد تے نہیں رکھنا چاہیدا، سوچ کے کہ کافی وقت پیا اے۔ میں کجھ دن پہلاں ای دعا کیتی سی، سچے دل توں منگی سی کہ مینوں نیڑے لے آوے تے آخرت دا ہوشیار کرے، تے فیر ایہہ ہویا۔ میں ایہہ احساس نہیں جھاڑ سکدی کہ ایہہ خوفناک تجربہ میرے اندر کجھ ہلارا دین لئی سی۔ کیہہ کسے ہور نال وی کجھ اینج ہویا اے جیھنے اوھنوں اللہ نال اپنے تعلق نوں مکمل طور تے نواں سوچن تے مجبور کر دتا ہووے؟ مینوں کوئی خیال یا صلاح دتی تے بہت مہربانی ہو۔