Өзімді шаршаған және үмітсіз сезінемін
Баршаңызға сәлем. Соңғы кезде ескі әдеттеріме қайта оралып, әдетте жасамайтын нәрселерді де істеп жүрмін. Барлығынан шаршадым, кеудемді уайым қысып, тынысым тарылып жүр. Шынымды айтсам, өмір сүргім келмейді, бірақ өз-өзіме қол жұмсау үлкен күнә екенін білемін әрі оны істеуге қатты қорқамын. Бірнеше жыл бұрын әр түн сайын бәрін аяқтау туралы ойлайтынмын, біртүрлі, бұл маған жеңілдік беретін. Бірақ қазір мүлде қажып біткен кезеңдемін. Исламнан алшақтап бара жатырмын, бұл мені қатты ренжітеді, себебі олай болғанын қаламаймын. Неге мұны бөлісіп жатқанымды білмеймін, бірақ біреумен сөйлеспек болсам, сезімдерімді елемей қояды. Отбасыма жүк болғым келмейді. Бауырлар, сендер осындай төмен күйге түскенде не істейсіңдер?