Менің ойлап жүрген терең ойым
Ассаламу алейкум! Мен ата-аналар мен ұстаздардың жігерлендіру мен мақтаныш білдіруінің қаншалықты маңызды екені жайлы ойланып жүрмін. Оқу кезінде онсыз мен көңіл-күйім түсіп кететін, тіпті сындарлы сын айта аламыз ғой. Неге осы жігерге мұқтаж адамдарға көтеріңкі сөздер айтпасқа, сонда олар зор ынтамен жұмыс істейді? Менің ойымша, сөзбен, марапатпен немесе қуаныш әкелетін кез келген нәрсемен жігерлендіру - ұстаздың басты рөлі, әсіресе осы демеу арқылы шәкірттер ұлы жетістіктерге жетуі мүмкін. Университетте мен осыны дәлелдейтін бір адамды кездестірдім - мотивация мен оның әсерін шын бағалайтын жан. Үнемі өзгелерді жігерлендіріп жүретіндерге шын жүректен ризамын; бұл адамдарды абыройлы табысқа жеткізудің күшті жолы. Өтінемін, егер өзгелерге түрткі бола алсаңыз, соны құлшына жасаңыз және пайдалы болуға ұмтылыңыз, Алла сізді құлдарына олардың жетістікке жетуіне көмектесу үшін жібергендей. Қасында болудың және қолдаудың маңызын түсінетін әр адамға Алла разылығын берсін. Мотивация туралы сіз не дейсіз? Ол адамның жұмысына немесе оқуына қаншалықты әсер етеді?