به یادِ یک پسرعزیز: کنار آمدن با اندوه از راه دعا و شکیبایی

السلام علیکم، همگی. مدام دارم به پسرعمویم که همین تازگی از دنیا رفت فکر میکنم. او روحی اینچنین گرانقدر داشت و من به راستی دوستش داشتم. با این جوان بودنش، پذیرفتن رفتنش خیلی سخت است. بعد از هر نمازی، به خصوص بعد از آن که از صمیم قلب برایش دعا میکنم، نمیتوانم جلوی گریه کردنم را بگیرم. واقعاً دیدن آن چهره مهربان و عزیزش را از دست دادهام. خداوند بلندمرتبه بهشتِ برین را نصیبش کند و به خانواده ما در این روزهای سخت صبر و شکیبایی عطا فرماید.