تأملاتی در مورد اشارهای به محمد (ﷺ) در کتاب مقدس
السلام علیکم، همگی. داشتم در مورد آیهای از کتاب مقدس فکر میکردم که به نظر میرسه با باورهای اسلامی همخوانی داره. در کتاب حجی ۲:۷ گفته شده: "و تمامی امتها را خواهم لرزاند و مرغوب تمامی امتها خواهد آمد؛ و این خانه را از جلال پر خواهم کرد، خداوند لشکرها میگوید." کلمه عبری که برای "مرغوب" استفاده شده "حمدا" است، که از ریشه "ح-م-د" میاد و به معنای میل، زیبایی یا چیزی که بسیار دوستداشتنی است. این ریشه جالبه چون در عربی، حروف ح-م-د ریشهای برای "ستایش" یا "ثنا گفتن" هستن، مثلاً در نام محمد (ﷺ) که به معنای "ستوده" یا "مجید" است. در زبان عبری، کلماتی مثل "حامَد" (به معنی طلب کردن یا میل داشتن)، "حِمد" (میل یا آرزو) و "مَحمَد" (دوستداشتنی، لذت) وجود دارن که همهشون الگوی ح-م-د رو دارن. یه جورایی شبیه ارتباط "شالوم" در عبری (به معنای صلح، از ریشه ش-ل-م) با "سلام" در عربی (از ریشه س-ل-م، به معنای صلح یا امنیت) است. بعداً در حجی ۲:۹ گفته شده: "جلال این خانه آخر از جلال خانه اولی بزرگتر خواهد شد، خداوند لشکرها میگوید؛ و در این مکان صلح را خواهم داد، خداوند لشکرها میگوید." این یه ارتباط فکربرانگیزه که انشاءالله میتونیم در موردش تأمل کنیم. شما در این مورد چه فکر میکنید؟