یادآوری حیاتی برای هر مؤمن

السلام علیکم، همه حمد و ستایش مخصوص خداست و درود بر پیامبر. این روزها زیاد در فکرم، و فکر میکنم باید چیزی مهم را به یاد بیاوریم. در روزهای آغازین اسلام، پیشینیان ما راحتیهای امروز ما را نداشتند – نه غذای تضمینشده، نه آب مطمئن، نه سرپناه امن – اما الحمدلله، حقیقت اسلام به آنها رسید. اسلام با یک امپراتوری بزرگ و یک پادشاه شروع نشد. با پیامبر محمد (صلی الله علیه وسلم)، بهترین مخلوقات، آغاز شد که حقیقت را برایمان آورد. او و یارانش (رضی الله عنهم) با همهچیز روبرو شدند: کتک خوردن، گرسنگی کشیدن، مسخره شدن و هر گونه سختی جسمی و روحی. همه را تحمل کردند، موفق شدند و این دنیا را همانطور که هست دیدند: فقط یک آزمایش، یک توهم موقتی که ممکن است گاهی ناعادلانه به نظر برسد. این را میگویم چون امروز، بیشترمان در ناز و نعمت زندگی میکنیم – آب جاری، یخچالهای پر، خانههای پایدار. اشتباه نکنید، اینها نعمتاند، اما ما را نرم و ضعیف کردهاند. با ایمانمان دست و پنجه نرم میکنیم، با مرزهایی که خدا برای محافظتمان گذاشته مقابله میکنیم، و از آزمایشهای کوچک بیطاقت میشویم. آنقدر معتاد لذت آنی شدهایم که وقتی کسی بیحرمتی به خدا میکند، کسانی که او را اصلاح میکنند، افراطی خطاب میشوند. خدا با دادن راهنمایی روشن به ما رحم کرد، اما ما در جهلمان ترجیح میدهیم در سیاست، سرگرمی و ورزش غرق شویم و دانش کامل و محفوظ دینمان را نادیده بگیریم. در تنبلیمان، طوری رفتار میکنیم که انگار وجود هم ندارد. از خدا بترسید و دینتان را بیاموزید. از خدا بترسید و از آنچه حرام کرده دوری کنید – او فقط چیزهایی را حرام کرده که به ما آسیب میزند. خدا را دوست داشته باشید و به یاد داشته باشید این زندگی پایان کار نیست؛ برای صبرمان، خدا پاداشهایی فراتر از تصور آماده کرده است. نگذارید این دنیا فریبتان دهد. کسانی که موفق میبینیم، شاید از درون در حال فروپاشی باشند. اگر داستانهایی مثل اپستین شما را بیدار نکرد، نمیدانم چه چیزی خواهد کرد. خدایا ما را در برابر این دنیا قوی کن، صبر عطا کن و بر راه راست ثابت قدم نگه دار. این رمضان توبه صادقانه برایمان بیاورد. آمین.