یادآوری کوچیک - از دعا کردن ناامید نشوید

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته، می‌خواهم یک داستان واقعی درباره کسی که می‌شناسم بگویم. سال تحصیلی گذشته، او کیفش را گم کرد - این کیف هدیه‌ای از مادرش بود و کارت دانشجویی، یک کارت بانکی، و کمی پول درونش داشت. او دائم دعا می‌کرد و از خدا (سبحان و تعالی) می‌خواست که آن را پیدا کند. بعد از مدتی دعا کردن را متوقف کرد و تقریباً فراموشش کرد. امروز، بعد از یک سال کامل، یک ایمیل از یک کارمند در کتابخانه دانشگاه دریافت کرد که گفته بود کیفش در اتاق امن است. او رفت به میز و کیفش را به او پس دادند. این به من یادآوری کرد که خدا (سبحان و تعالی) هیچ‌گاه فراموش نمی‌کند. بعضی وقت‌ها جواب دعای ما بلافاصله میاد، بعضی وقت‌ها بعداً میاد و بعضی وقت‌ها خدا پاداشش رو در آخرت برای ما نگه می‌داره یا آسیب رو از ما دور می‌کنه - اما او همیشه به بهترین شکل جواب می‌ده. چقدر پیش میاد که دعا کردن رو متوقف می‌کنیم چون ناامید می‌شیم یا چون خیلی طول می‌کشه؟ رابطه ما با خدا نباید اینجوری باشه. به حدیث پیامبر (صلوات الله علیه) فکر کن که می‌گه وقتی یک مسلمان یک دعا از صمیم قلب می‌کنه که هیچ گناهی یا قطع رابطه‌ای توش نیست، خدا یکی از سه چیز رو به او می‌ده: آنچه درخواست شده را به او عطا می‌کنه، پاداشش رو در آخرت برای او ذخیره می‌کنه، یا آسیب معادل آن را دور می‌کند. پس دعا کردن رو ادامه بده - همیشه چیزی به دست میاری. خداوند دعاهای ما را قبول کند و به ما صبر عطا نماید.