ملاقاتِ پربرکتی در کعبه

السلام علیکم، همگی. فکر میکنم خیلی از ما لحظاتِ پیوند معنوی عمیقی را تجربه کردهایم، و واقعاً روحبخش است که این داستانها را با هم به اشتراک بگذاریم. شنیدن تجربههای یکدیگر میتواند به ما الهام ببخشد و انشاءالله ایمانمان را تقویت کند. برای من، یک لحظهٔ عمیق در زمان عمرهٔ سال ۲۰۱۹ اتفاق افتاد، وقتی ۲۳ ساله بودم. جالبه که عدد ۲۳، که قبلاً بهشکلی معمولی استفاده میکردم، ناگهان اینقدر معنادار شد. اون زمان، دورهٔ بسیار سختی رو میگذروندم. احساس میکردم توسط آدمهایی که بهشون اعتماد داشتم رها و خیانت شده، درسهام ضعیف شده بود و خیلی احساس تنهایی میکردم. یادم میاد که دههٔ آخر رمضان بود و قلبم کاملاً شکسته بود. اون روز، یک دعای خالصانه به درگاه الله متعال کردم. گفتم: 'اگر من مشکل یا آدم بدی هستم، پس دورم کن. اما اگر نیستم، لطفاً بذار به کعبه نزدیک بشم.' همونطور که میدونید، نزدیک شدن به کعبه در رمضان به خاطر ازدحام عظیم، تقریباً مثل حج، فوقالعاده سخت است. اما سبحانالله، چه شد؟ همون شب، در نماز عشاء، خودم رو در صف سوم دیدم و تونستم کعبه رو لمس کنم. در حِطیم هم نماز خوندم. حتی نمیتونم این احساس رو توصیف کنم-مثل پرواز بود، یک حس آرامشِ کامل، صلح و سبکی. الحمدلله، تا حالا زیباترین حس زندگی من بود. آیا کسِ دیگهای هم چنین تجربهای داشته؟ لطفاً داستانهای خودتون رو هم انشاءالله به اشتراک بذارید.