"ئاھ، دەمەوێت..." - ئەوانەی کەوەی فێرکارییەکانت لە پاش ئەوەی ناتەوەت بۆ بشن کردنی ئەوان.

سلام علیکم ـ ئەم بەرنامەیانی قورئان کە خەمی پشیمانی دەکرا، ئەو کاتەی "بەخێر بێ، ئەی کاش..." ئەوا کاتیە کە راستیک لە چەند بەرزە هەری فەری بەرزە و دڵ بەرەچەوە بەرز دەبێت بۆ ئەو بەرزەەی کە بەنمە. کەمی کیشەی بەرز بکەین و ئاگاداری بەرزەمان بمە. “بەخێر بێ، ئەی کاش من ڕێگایەکی پێشکەش کردووم لەگەڵ مەسجید.” (سورەی الفەرزان ٢٥:٢٧) “بەخێر بێ، بەرخودای من! ئەی کاش من ئەوەیە نەما ێوهی بەرز بکەم.” (سورەی الفەرزان ٢٥:٢٨) “بەخێر بێ، ئەی کاش من هیچ کەسێک لەگەڵ رەبم پەیوەندیم نابو.” (سورەی الکهف ١٨:٤٢) “بەخێر بێ، ئەی کاش بەرزەی پەیوەندەکم نەگێڕیم و ڕوونەتری پەیوەندەمان نەزانم.” (سورەی الحقیقة ٦٩:٢٥–٢٦) “بەخێر بێ، ئەی کاش من خەک بوم!” (سورەی النبأ ٧٨:٤٠) “بەخێر بێ، لەسەر چەند ئەی وای ئەوەیە، بەرز بەشێوەیەکی نووسراوی بەرز و نەبیدان هەڵە ڕوونەتری رەبەمان و لە نێوان بەرز دەنووسین.” (سورەی الأنعام ٦:٢٧) “بەخێر بێ، بەرز بەرزە لەسەر ئەو خەمی بەرزەی پەیوەندیدم بە فەرمانەکانم.” (سورەی الذاریات ٣٩:٥٦) “بەخێر بێ، ئەی کاش من بەرەوپێش بەمشێوەی چەند خێرا رۆژان یان بەرز بکەم.” (سورەی الفجر ٨٩:٢٤) “بەخێر بێ، ئەی کاش مردن کە خەمی کۆتایی بەرز بێت!” (سورەی الحقیقة ٦٩:٢٧) ئەگەر ئەم هەنگاوانە دڵت بەرز بەرز بکات، بگذار ئەوە مرۆڤانە بێت نەعقوبەت. وەک دەتوانیت فڕی بکە. ئەم کەمی ئیشەکانی کەمی پێوەندیدا بەرز نیشانە بکە. فەرمان بکە، ذکری بیکە، بە مادەواری بکە و پەیوەندیەکانت بسەرکەوت بەرز پیکەرە. مەترس بەرز بەتوانی بگویی “بەخێر بێ.”