Duolarim javobsiz qolganday

Assalomu alaykum, birodarlar va singillar. Anchadan beri ko‘nglimda og‘ir bir tuyg‘u bordir, duolarim qabul bo‘lmayotgandek. Tavakkul qilib, bor qalbim bilan Allohga ishonaman, lekin ishlar chatoq chiqsa ham, umidimni uzmayman. Lekin asta-sekin duolarim bir devorga urilayotganday tuyula boshladi - go‘yo ularga e’tibor qilinmayotgan yoki rad qilinayotgandek. G‘oh-g‘ohida shubhalar kela qolsa-da, ularni chetga surib, umid qilishda davom etardim. Ammo o‘zga odamlar men yolvorib so‘ragan narsalarga erishganini ko‘rib, garchi ular bu uchun kam harakat qilsa yoki unchalik e’tibor bermasa ham, o‘z yo‘lim va menga yozilgan taqdir haqida savola boshla dim. Har qanday chalkash o‘yga 70 ta uzr topishga urinardim, shunchaki Allohning hikmatidan hech shubhalanmaslik uchun. Lekin savollar to‘planib-toshib, har gal javobsiz qolar, tag‘in ko‘ksim ularga to‘lib ketdi. Qalbim Alloh yomon ko‘radigan narsalarni o‘ylay boshladi - ‘nega bu, nega u’, va bundan ayb sezmay qo‘ydim. Bu holatdan nafratlanaman, lekin men ham oddiy insonman, qalbim tushunishni istab zir zir qaltiraydi. Butun harakatlarim, tun uyqularimni buzgan ibodatlarim, to‘xtovsiz duolarimdan so‘ng orzu qilgan narsalarim hech keldi. Ba’zi duolarim ijobat bo‘ldi, lekin xayolimdagi kabi emas, va ular uchun minnatdorman. Shunga qaramasdan, eng to‘g‘ri niyat bilan qilgan duolarim hech ro‘yobga chiqmadi. Asta-sekin g‘am-g‘ussa va holdan toyish ichiga cho‘mdim.