so‘nayotgan iymon

Assalomu alaykum hammaga, shunchaki yuragimdagi bir narsani bo‘lishgim keldi. Men amal qiluvchi Kashmirlik musulmon oilada o‘sganman, u yerda din doim yonimda edi. Bolaligimda Qur’on o‘rganganman, muntazam namoz o‘qiganman va Allohga hech qiynalmay ishonganman – hech qachon shubhalarga duch kelaman deb o‘ylamagandim. Lekin o‘smirlikning oxirlarida vaziyat o‘zgardi. Hayot, din, azob-uqubatlar va ilm-fan haqida chuqur savollar bera boshladim. Avvaliga bu oddiy qiziquvchanlikdek tuyuldi, lekin asta-sekin o‘sha savollar shubhalarga aylandi. Qizig‘i shundaki, men iymonimni yo‘qotishni xohlamayman. Aslida, avvalgi tinchlik va ishonch hissini sog‘inaman. Ba’zida kuchli iymonli odamlarga qarab, ular qanday qilib shunchalik mustahkam turishadi, mening miyam esa hamma narsani so‘roq qiladi, deb o‘ylab qolaman. Allohga ma’lum darajada ishonaman hali, lekin Islom bilan bog‘liqligim ancha zaiflashganini sezaman. Ayrim kunlar Allohga yaqinman, boshqa kunlar esa uzoq va adashgandekman. Kimdir bunday holatni mustahkam Islomiy tarbiyadan keyin boshidan kechirganmi? Iymoningiz kuchliroq qaytganmi yoki yordam beradigan javoblar topdingizmi?