Ota-onamning Islom nomidan qattiqqo‘lligidan qiynalyapman
Assalomu alaykum, men universitetni boshlash arafasida turgan yosh ayolman. Maktabning so‘nggi yilida jiddiy sog‘liq muammolari tufayli uyda qolib ketganim va jarrohlik amaliyotiga muhtoj bo‘lganim sababli yakuniy imtihonlarda yaxshi natija ko‘rsata olmadim. Har doim a'lochi o‘quvchi bo‘lganman, shuning uchun bu hammaga kutilmagan bo‘ldi. Tibbiy holatim tufayli universitetga kirishga muvaffaq bo‘ldim, lekin ota-onam menga nisbatan juda qattiqqo‘l bo‘lib, buni diniy sabablar bilan izohlashmoqda. O‘zimni himoya qilmoqchi bo‘lsam, ular buni "uquq al-validayn" (ota-onaga itoatsizlik) deb atashadi. Aslida men hech qanday hurmatsizlik qilmaganman, lekin ular meni haqorat qilishadi, otam ishda ekanida menga g‘azablangan xabarlar yuborib, hafsalasi pir bo‘lganini va boshqa og‘riqli so‘zlarni aytadi, ularni takrorlamayman. Ular menga qilgan barcha yaxshiliklarini doim eslatib turishadi, men esa butun umrim davomida ularni rozi qilish uchun shunchalik harakat qilganimni aytib baqirgim keladi, lekin ular mening eng yaxshi harakatim yetarli emas deyishadi. Juda charchadim. Ularni yaxshi ko‘raman, lekin ular bilan birga bo‘lish qiyin. Har doim meni tanqid qilishadi va bu ularning musulmon ota-onalik burchi deb aytishadi, ular meni o‘zlaridan yaxshiroq tarbiyalashlari kerak, bu esa o‘zimga shunday munosabatga loyiqmanmi degan savol tug‘diradi. Lekin ularning farzandi bo‘lish juda og‘ir. Imtihon natijalari chiqqanidan beri har kuni yangi qoida paydo bo‘ladi (masalan, har narsadan oldin va keyin ularga xabar yozishim kerak-uxlash, uyg‘onish, dush qabul qilish va hokazo). Ular doim meni yolg‘onchida gumon qilishadi (lekin men halolman, vallohi) va oilaga sharmandalik keltirayotganimni aytishadi. Sog‘liq muammomdan hali tuzalayotganim sababli uydan ko‘p chiqib dam ololmayman. O‘zimni himoya qilishni bilmayman, chunki ular buni "birr al-validayn" (ota-onaga mehr)ni buzish deb aytishadi. Juda charchaganman. Har qanday maslahatni qadrlayman.