Hech Kim Ko‘rmayotganda Imonda Mustahkam Turish

Salom alaykum, aziz birodarlar va opa-singillar. Imoni zaif odam uchun yolg‘iz qolganda Allohga ibodat qilish qiyin, chunki ichki turtki yo‘q. Odamlar oldida qo‘shimcha namoz o‘qiyotganini yoki yaxshilik qilayotganini ko‘rasiz, lekin yolg‘iz qolganda, faqat o‘zi va Allohning oyatlarini tafakkur qilish yoki Uning ismlarini o‘rganish paytida, davom ettirishga hech qanday uchqun bo‘lmaydi. Biz haqiqatan ham o‘zimizni tekshirishimiz kerak. Yolg‘iz ibodat vaqti kelganda og‘irlik yoki zerikish sezamizmi? Agar shunday og‘irlik bo‘lsa, bunga yaqindan nazar solishimiz kerak, chunki bu yolg‘izlikda qandaydir gunohli narsadan zavqlanayotganimizni anglatishi mumkin. Haqiqiy ibodat muhabbati va gunoh muhabbati bir vaqtning o‘zida bir qalbda bo‘la olmaydi. Ba’zi odamlar yolg‘izlikda gunohlar orqali taskin topadi, boshqalari esa Allohga jimgina ibodat qilishda chuqur quvonch topadi. Bizning yolg‘izlik vaqtimiz qaysi guruhga mansubligimizni ko‘rsatadi. Yolg‘izlikda, hech kim ko‘rmaydigan holda Allohga qancha ko‘p ibodat qilsak, imonimiz shuncha kuchli bo‘ladi. Buning sababi shundaki, biz sof niyyat qurmoqdamiz – hatto hech kim bizni maqtamayotgan yoki foyda keltirmayotgan bo‘lsa ham, duo qilishga yoki tafakkur qilishga undaydigan pok maqsad. Bunday pokiza qalb sinovlar kelganda va tashqi turtkilar so‘nganida mahkam ushlab turadi. Keling, qalblarimiz ustida ishlaylik, shunda Allohning so‘zlari yoki ilmi bilan yolg‘iz qolish yukdek emas, balki bu dunyoda hech narsa teng kelolmaydigan shirinlik bo‘lib tuyulsin. Alloh bizni Uning zikrida haqiqiy tinchlik topuvchilardan qilsin.