Ikki oy oldin nasroniylikdan qaytganman – namozda ruhiy bog‘lanishni his qilishda qiynalyapman. Maslahat bormi?

Assalomu alaykum, hammaga. Taxminan ikki oy oldin Islomni qabul qildim va alhamdulillah, Tavhid tushunchasi menga juda yaqin keldi – Allohning yagonaligi, sheriksiz va tengsizligi. Lekin rostini aytsam, hozir kundalik ibodatimda ruhiy jo‘shqinlikni his qilish qiyin bo‘lyapti. Men nasroniy jamoasida o‘sganman, u yerda ibodat his-tuyg‘ularga to‘la edi – qo‘shiqlar kuylash, iliq muhit va Xudoning hozirligini darhol his qilish. Endi esa besh vaqt namoz bilan, ba’zida shunchaki harakat qilayotgandek tuyuladi. Yuragim quruq, Allohga yaqinlikni sog‘inyapman, shu narsa meni qiynayapti. Namoz mexanik bo‘lib qolayotgandek, bu meni bezovta qilyapti. Hatto, o‘sha atmosfera va ruhiy o‘sishga urg‘u berishni sog‘inib, boshqa dinlarga qarashga ham bordim, lekin ularning ilohiyoti Islomga mos kelmasligini bilaman. Shunday qilib, men qotib qoldim – boshqa qaytganlar, ayniqsa nasroniylikdan kelganlar, buni qanday yengib o‘tgan? Musiqiy his-tuyg‘ular va jamoa bo‘lib kuylash ibodatning asosiy harakatlantiruvchisi bo‘lganda, namozda qanday hozirlik topish mumkin? Har qanday maslahat uchun juda minnatdor bo‘lardim: kitoblar, ma’ruzalar, Qur’on tilovati yoki Allohga yaqinlik va iliqlikni his qilishga yordam bergan kundalik odatlar. JazakAllohu xayran hidoyatingiz uchun.