Ota-onalar Kutganlariga Qarab Borish va Shaxsiy Qadriyatlarni Saqlab Qolish
Assalomu'alaikum hammaga. Men bir opaman va yaqinda 18 yoshga kirdim. Bu davrda ota-onalarim-ayniqsa onam-mening hayotimning har bir tomonini boshqarayotganini chuqur his qilyapman. Bu darajaga yetdiki, endi o‘z hayotim yoki shaxsiyatim borligini sezmayapman. Uquqqa tushishni va Allohning noroziligidan qo‘rqib, itoatkordan chiqishni istamayman, lekin chin yurakdan og‘riyapti. O‘zimni, onamning “mukammal xotin” qiyofasini hayotga tatbiq etayotgandek his qilyapman-nikohdan oldin mashina haydamaydigan, ishlamaydigan, erkin chiqib yurmaydigan va boshqa ko‘plab cheklovlarga ega qiyofa. Agar men bu kutilishlarga javob bermasam, faqatgina fikrim farq qilgani uchun menga qarshi duo qilinayotgandek, qasddan unga qarshilik qilyapman deb aytilgandek his qilyapman. Adashmang, men onamni yaxshi ko‘raman, lekin qaror qabul qilish huquqim yo‘qligidan charchadim. Har qanday suhbat bahsga aylanib ketadi, u o‘zining to‘g‘ri bilishini isbotlashga intiladi va men tinglamasam, afsuslanaman, deydi. Men o‘z qarorlarimni qabul qilishni-o‘z karyeram, o‘z jadvalim, o‘z shaxsiyatim va orzularimni orzu qilaman. Lekin bu vaziyatda bunday qila olmayapman. Agar so‘ramasdan qaror qabul qilsam, Alloh mendan norozi bo‘lishidan juda qo‘rqyapman, mustaqillikka bo‘lgan umidlarim esa bema’ni bo‘lib qolishidan. Bu yillar davom etgan kurash va meni juda ezadi. Murojaat qiladigan kimsam yo‘qligi qiyin, lekin yaxshi qalb egalariga yetib boraman degan umiddaman. Tinglaganingiz uchun rahmat 🤍