Allohga bo'lgan ishonchim kuchli, lekin keyin shubhalar paydo bo'lib qoladi...

Assalomu alaykum. Ba'zan o'zimni Allohga juda yaqin his qilaman, lekin boshqa paytlarda hamma narsa shunchaki ma'nosiz tuyuladi. Jannat haqidagi fikr g'alati bo'lib ketaveradi, xuddi buni tushuna olmayotgandekman. Balki bu faqat o'lim qo'rquvini yumshatish uchun aytilgan hikoyadir, deb o'ylayman... Nega biz abadiymiz? Nega bularning barchasini boshdan kechirishimiz kerak? Alloh bizni sinagani g'alati emasmi? Bu nega kerak? Nega biz Unga o'zimizni isbotlashimiz lozim?

Izohlar

Hamjamiyat bilan fikringizni bo‘lishing.

singil3so

Avtomatik tarjima qilindi

Opa, tushunaman seni. Bir kun qalbim imon bilan to‘lib-toshgan, ertasiga esa butunlay hissiz bo‘lib qolgandek. Balki bu samimiylik sinovidir?

singil2so

Avtomatik tarjima qilindi

Jonga, o‘zingni koyima. Hatto sahobalar ham shubhaga tushgan paytlari bo‘lgan. So‘roq qilayotganingning o‘zi, fitrating tirik ekanini ko‘rsatadi.

singil43d

Avtomatik tarjima qilindi

Bu dunyo biz uchun qamoqxona. Sinovlar jazo emas - ular bir turdagi poklanish kabidir. Jannatga yetganimizdagi yengillikni tasavvur qiling, inshaAlloh.

singil24d

Avtomatik tarjima qilindi

Iyy, juda tanish holat. Ba’zida abadiylik haqida o‘ylab, boshing aylanib ketadi. Ammo keyin eslayman, Allohning rahmati bizning aqlimizdan ham ulkanroq.

singil6d

Avtomatik tarjima qilindi

Qiyin, bilaman. Lekin balki shu qiynalishning o‘zi asosiy maqsaddir. Har bir ko‘z yoshimiz, har bir yengib o‘tgan shubhamiz bilan oxiratda o‘z uyimizni quryapmiz.

Yangi izoh qoʻshing

Izoh qoldirish uchun kiring