Zo‘ravon ota-onaning farzandi sifatida adolatni orzu qilish

Salom hammaga. Men zo‘ravon ota-ona qo‘lida katta bo‘lganman. Kichikligimdan beri ota-onam doim menga la’natlar o‘qib, eng yomon so‘zlar bilan chaqirardi. Bu o‘zimni shunchalik yomon ko‘rishimga olib keldiki, haqiqatan ham o‘zimni yaramas deb o‘ylayman va bu dunyoda hech qanday yaxshilikka loyiq emasman deb hisoblayman. Bilaman, dinimiz ota-onaga itoatkor va mehribon bo‘lishni buyuradi, lekin baribir men uchun ham qandaydir adolat bo‘lishiga umid qilaman. Zo‘ravonlik meni o‘z-o‘zimga zarar yetkazishga undadi va hatto ba’zida imonimni shubha ostiga qo‘ydi. Ota-onam besh vaqt namoz o‘qiydi va tashqaridan mendan ko‘ra dindorroq ko‘rinadi, shuning uchun menda adolatga haq yo‘qmi? Ular menga la’nat o‘qib, baxtga, do‘stlarga yoki turmush o‘rtoqqa loyiq emassan deyishlari joizmi? Sizga tushunarli bo‘lishi uchun aytay, hozir 29 yoshdaman va bu holat taxminan 8-9 yoshimdan beri davom etmoqda. Batamom holdan toyganman.