Islomofob irqchi ota-onam bilan yuragim va tinchligimni qanday himoya qilish kerak?
Assalomu alaykum hammaga, Men bir necha yildan beri musulmonman, lekin ota-onam hali bilishmaydi. Ularga aytishdan juda qo'rqardim, va rostini aytsam, orqaga qarasam, bu qo'rquv asosli edi. Bilasizmi, ular islomofob va irqchi-garchi buni yuzaki ko'rsatishmasa-da. Men ularni doim hayratda tutardim va barcha tanlovlarimni ularning roziligini olishga asoslardim. Ammo men chuqur ruhiy tushkunlikdan o'tayotganimda, ular men nimani boshdan kechirayotganimni tushunishga yoki meni qo'llab-quvvatlashga hech qachon harakat qilishmadi. Balki bu faqat mening ko'rish tarzimdir. Ba'zan ularni quchoqlashni xohlayman (biz juda tutashgan oilamiz, doim shunday bo'lgan), lekin keyin ularning aytgan va qilgan dardli gaplari esimga tushadi. Bilaman, oxiri yana o'zim aybdor his qilaman, haliyam og'riqda, hech qachon uzr so'rashini kutmasdan. Biz birga yashaymiz, va hozircha ko'chib keta olmayman. Bu juda og'ir. Ularga oddiy hurmat ko'rsatish va farzandlik burchi sifatida eng kam suhbatlarni olib borish ham meni aybdor his qiladi. Kunma-kun yuragimni va aql-sog'ligimni himoya qilish uchun nima qila olaman? Ularning so'z va harakatlari mendagi ozgina qolgan ruhiy tinchlikni ezib-tashlashiga qanday yo'l qo'ymayman? Men yana og'ir ruhiy tushkunlikka qaytishni xohlamayman. Rostini aytsam, iltimos, menga “Sabr qil va tavakkal qil”, “Do'sting bilan gaplash”, yoki “Terapiyaga bor” kabi maslahatlar bermang. Men sabr qildim va Allohga tayanishga harakat qilaman, lekin faqat bir yoki ikki do'stim bor va ularni bir xil muammolar bilan charchatishda davom eta olmayman. Terapiya-chi? Men buni ko'p marta turli terapevtlar bilan sinab ko'rdim. Siz shunga o'xshash narsani boshdan kechirdingizmi yoki boshdan kechirgan odamni bilasizmi? Amaliy maslahatlar ulasha olasizmi? Balki “G'amgin yoki jahldor bo'lganingizda miyangizni shu usul bilan aldang” kabi biror narsa?