Suiiste’mol inqirozi haqidagi so‘nggi hisobotga qanday munosabat bildirishimiz kerak?

Assalomu alaykum. Men Rupert Louening jamoasi tayyorlagan batafsil hisobotga duch keldim – taxminan 200 betlik hujjat, unda asosan pokistonlik yoki islomiy merosga ega erkaklar bilan bog‘liq suiiste’mol inqiroziga oid ko‘plab qurbonlarning hikoyalari hujjatlashtirilgan. Hibsga olingan 220 dan ortiq kishining 84 foizdan ortig‘i shunday kelib chiqishga ega. Hujjatda ta’kidlanishicha, diniy matnlarning ayrim talqinlari va avloddan-avlodga o‘tib kelayotgan madaniy me’yorlar, guruh ruhiyati bilan qorishib, bu inqirozga hissa qo‘shgan. Uni o‘qish juda ruhan tushkunlikka soldi va meni, avstraliyalik-pokistonlik sifatida, jamoamizning ahvoli haqida umidsizlikka tushirdi. Nega Buyuk Britaniyadagi ko‘proq imomlar bunga qarshi chiqmayapti? Nega bizdan bu yovuzlikka qarshi global norozilik yo‘q? Ko‘pchiligimiz diniy ta’limotlarni yetarlicha yaxshi bilamiz va hisobotdagi ba’zi fikrlar yolg‘on emasligini va bugungi kunda ham muammo bo‘lib qolayotganini ko‘ramiz. Shuningdek, bu jinoyatlar islom ta'limotiga mutlaqo zid ekanini ham bilamiz. Xo‘sh, nega jimlik? Nega afsus bildirib, chora ko‘rmayapmiz?