Yuragim rozi bo‘lmasa, otamni qanday chin dildan kechira olaman?

Assalomu alaykum varahmatullohi vabarakatuh. Yuragimga og‘ir botayotgan bir narsa haqida chin dildan maslahatga muhtojman. Otam so‘nggi o‘n yil davomida, men o‘smirlik chog‘imdan beri menga nisbatan og‘zaki va jismoniy zo‘ravonlik qilib keladi. Birgina misol keltirsam, u aytgan so‘zlarning ba’zilarini to‘liq takrorlashga tilim bormaydi – masalan, Alloh meni faqat jazolash uchun yaratgan, Qur’on o‘qishda bir marta xato qilsam, do‘zaxga mahkumman va mening oxiratim uning kayfiyatiga bog‘liq, degan gaplarni aytgan. O‘sayotgan chog‘imda hatto irqiy hujumlarga ham duch kelardim, lekin uning so‘zlari kabi hech narsa yuragimni bunchalik og‘ritmagan edi. Yoshligimda yangi mamlakatga ko‘chib kelganmiz va aynan o‘sha yerda Islom haqida ilk bor eshitganman – vatanimda ko‘pchilik ateist bo‘lgani sababli. Ingliz tili, arab tili va boshqa fanlarni o‘rganish bilan kurashayotgan paytda, o‘zimga butunlay yot tilda Qur’on o‘qishga ham urinardim. 15 yoshimda bularning barchasi Islomni tark etishimga olib keldi, lekin alhamdulillah, 19 yoshimda qancha yolg‘onlar eshitganimni anglab, qaytdim. Bir necha oy oldin, uni kechirishga qaror qildim. Ushbu jarohatdan qutulib, yaxshiroq musulmon bo‘lish yo‘lida to‘sqinlik qilmasligi uchun rostdan ham uni kechirgim keladi. O‘zimga uni kechirdim dedim va bir muddat hatto uning har kungi la’nat va haqoratlariga befarq bo‘ldim. Ammo hozir yuragim nafrat, g‘azab va ishonchsizlik bilan to‘la. Meni kechirdim desam, ichimda esa aksincha. Bu bir xil munofiqlik yoki harom ish bo‘lishidan qo‘rqaman. Shunday his qilish noto‘g‘rimi? Yuragim niyatimga mos bo‘lishini istayman, lekin qanday qilishni bilmayman. Har qanday yo‘l-yo‘riq katta ahamiyatga ega. Jazakallohu xayr.