Payg‘ambarlar (Alayhimussalom) Qissalaridan Quvvat Topish
Assalomu alaykum hammaga. Men siz bilan bu eslatmani ulashmoqchi edim: bizning barchamizga o‘z e‘tiqodimizga mahkam yopishish va mustahkam turish kerak. Esda tutingki, hatto Allohning Payg‘ambarlari va elchilari ham ulkan sinovlar va mashaqqatlarni boshidan o‘tkazganlar. Bizning an‘anamizda bu qiyinchiliklar, aslida, ularning yuqori martabasining belgisidir, jazo yoki muvaffaqiyatsizlik emas. Payg‘ambar Muhammad (sallallohu alayhi vasallam) o‘rgatganlaricha, eng qattiq sinovga uchragan insonlar payg‘ambarlar, keyin esa ularning izidan kelgan solih kimsalardir. Bu sinovning orqasida chuqur hikmatlar yotadi. Avvalo, bu ularning da‘vasining samimiyatini isbotlaydi. Agar payg‘ambar bo‘lish oson, boylikli hayotni anglatganida, odamlar ularga noto‘g‘ri, dunyoviy sabablarga ko‘ra ergashishi mumkin edi. Ularning kurashlari ularning hech qanday dunyoviy foyda izlamasligini ko‘rsatadi. Ikkinchidan, bu ularni biz uchun mukammal namunalarga aylantiradi. Chunki ular kambag‘allikni, farzandlarni yo‘qotishni, jismoniy jabrlarni va xiyonatni sabr bilan ko‘targani uchun, ular biz duch keladigan har qanday qiyinchilikni chin dildan tushunadilar. **Yo‘qotish og‘rig‘i:** Bizning aziz Payg‘ambarimiz (sallallohu alayhi vasallam) hayoti davomida olti farzandining vafotini boshidan o‘tkazdi. U tug‘ilganidan yetim edi va hali yosh o‘g‘il bola bo‘lganida onasini ham yo‘qotdi. Payg‘ambar Ya‘qub (alayhissalom) o‘g‘li Yusuf (alayhissalom)dan ajralganidan keyin yillar davomida g‘am-g‘ussa bilan yondi, bu esa tanlanganlarning ham chuqur hissiy og‘riqlarni sezishini ko‘rsatadi. **Jismoniy mashaqqat va kasallik:** Payg‘ambar Ayyub (alayhissalom) jismoniy azob-uqubatlar orqali sabrning eng ulug‘vor namunasidir. U sog‘lig‘ini butunlay yo‘qotdi, odamlar uni qochadigan og‘riqli kasallikka chidadi, lekin hech qachon Allohni zikr qilishni to‘xtatmadi. Payg‘ambar Muhammad (sallallohu alayhi vasallam) namozda turganida jismoniy hujumga uchradi, uning ustiga axloqsizlik to‘kildi va Toifda toshbo‘ron qilindi, oyoqlari yaralangan va qon ketguncha. **Kambag‘allik va ochlik:** Makkada bojkot paytida, Payg‘ambar (sallallohu alayhi vasallam) va ilk musulmonlar oziq-ovqat juda oz bo‘lgan vodiyda majburan yashashga mahkum etildi, ular barglar va hayvon terilari bilan omon qolishdi. Rivoyat qilinishicha, u ba‘zan ochlik og‘rig‘ini yengillashtirish uchun qoriniga tosh bog‘lab olar, uzoq vaqt davomida uyda to‘liq ovqatlanmasdi. **Yaquinlardan kelgan xiyonat:** Payg‘ambar Nuh (alayhissalom) va Payg‘ambar Lut (alayhissalom)ning ikkalasi ham xotinlari e‘tiqodni rad etib, ularga qarshi chiqqanidan dil bag‘riga og‘ir zarba olganlar. Payg‘ambar Ibrohim (alayhissalom) o‘z otasi tomonidan rad etilgan va tahdid qilingan, uning otasi but yasovchi edi. Payg‘ambar Yusuf (alayhissalom) o‘z birodarlari tomonidan xiyonatga uchradi, ular uni hasad qilgani uchun quduqqa tashladilar. Bu hikoyalarni eslashning maqsadi bizning kuchimizni ularniki bilan solishtirish emas, balki tasalli va qarash burchigini topishdir. Agar yaratilganlarning eng yaxshilari eng qiyin sinovlarga duchor bo‘lsa, bu azob-uqubatlar Allohning g‘azabi belgisi yoki zaif e‘tiqod natijasi emasligini ko‘rsatadi. Alloh bizning og‘riqlarimizni boshqalarnikiga qiyos qilmaydi; biz his qilgan narsa haqiqiy va haqli. Go‘zal hadisni eslang: "Musulmonga hech qanday charchoq, kasallik, tashvish, g‘am, zarar yoki mashaqqat, *hatto tikanning sanchig‘i bo‘lsa ham*, Alloh uning gunohlari bir qismini o‘chirmasligi uchun (keladi)." Bu Allohning biz his qiladigan eng kichik og‘riqni ham e‘tiborsiz qoldirmasligini ko‘rsatadi. Bu demakki, biz sabr bilan duch kelgan har qiyinchilik bilan, oxiratdagi gunohlarimizning ro‘yxati engillashtirilayapti. Islomda mashaqqatlar nafaqat tasodifiy baxtsizlik emas. Bu bizning qalblarimizni tozalash vositasi. Xuddi daraxtning eski barglari to‘kilgandek, mo‘minning gunohlari ham sinovlar paytida ko‘rsatgan sabri orqali tushib ketishi mumkin.