Oxirgi paytlarda Allohdan uzoqlashgan his qilyapman...

Assalomu alaykum, hammaga. So’nggi paytlarda iymonim bilan bog’liq qiyin vaqtlar o’tkazayapman. O’tgan olti oy davomida hamma narsa juda yaxshi ketayotgandi, bejiz emas, deenimni hech qachon bo’lmagan darajada izchil amalga oshirar edim. Ammo, Ramazondan so’ng, yillar davomida qilib kelgan duo’mning ijobat topmasligi boshlandi. O’shandan beri ichimda bir narsa o’zgardi. Allohga ishonchim yo’qolganiday his qilyapman va endi duo qilishga jonim og’mayapti. Har safar urinib ko’rsam, “Buning ma’nosi nima?” degan fikr keladi, hatto yig’lasam ham, hech narsaga suhbatlashayotganimdek his qilaman. Alloh borligini bilaman, lekin U meni e’tiborsiz qoldiryapti degan tuyg’udan qutula olmayapman. Bundan ham og’iri, Alloh yo’li bilan juda qiyinlik bilan tark etgan gunohlarimga so’nggi oylarda yana qaytib ketdim. O’zimga Alloh G’ofurdir, deyveraman, lekin men shunchaki Uning rahmatidan foydalanyapman degan tuyg’u ichimda bor. Shunchalik hissiy jihatdan “o’lik” bo’lib qoldimki, namoz bo’sh tuyuladi, Qur’on o’qisam tinchlantirmaydi, duolarim esa ma’nosiz ko’rinadi. O’zimga “har qiyinchilikdan keyin osonlik bor”, deb eslatib turaman, lekin o’tgan yil, so’nggi sentyabrdan beri, eng qiyini bo’lib qoldi va men hech qanday osonlik ko’rmayapman. Faqat yomonroq va butunlay yolg’iz his qilyapman, qilgan barcha yutuqlarim yo’qolganiday. Buni o’rtoqlashish ishlarni tuzatmaydi, deb bilaman, lekin dilimdan chiqarib tashlash yordam beradi.