Musulmon qaytgan sifatida o‘zimni biroz yo‘qotgandek his qilyapman

As-salomu alaykum. Men asosan ayollardan iborat uyda katta bo‘lganman-11 ta ayol, va atrofdagi bir nechta erkaklar deyarli yo‘q edi. Shuning uchun men tabiiy ravishda biroz ayollarga xos tuyulishi mumkin bo‘lgan xususiyatlarni o‘zlashtirganman. Men har doim qizlar va ayollar oldida o‘zimni qulayroq his qilganman va bu maktab davomida ham davom etdi, shuning uchun men hech qachon biror yigit bilan do‘stlik qurish imkoniyatiga ega bo‘lmaganman. Alhamdulilloh, men bir necha yil oldin Islomni qabul qildim, va allaqachon ko‘p do‘stlarim bor edi, ularning ko‘pchiligi hozir ham bor. Lekin mening tarbiyam tufayli, aka-ukalar bilan do‘stlashish qiyin bo‘ldi. Bu o‘zimni noqulay his qiladi, va men mashinalar yoki futbol kabi ularning ko‘pchiligi yoqtiradigan narsalarga qiziqmayman. Ba’zi birodarlar menga yillar davomida tanish bo‘lgan opa-singillar bilan do‘stlikni to‘xtatishim kerakligini aytishdi. Ularning ba’zilari musulmon, va bir nechtasi aslida mening Islomga kelishimga sabab bo‘lganlardan edi. Men ikkilanib qoldim. Yigitlar bilan til topisha olmayapman, chunki biz bir-birimizga to‘g‘ri kelmaymiz, lekin aftidan erkak kishi uchun ayol do‘stlarga ega bo‘lish mumkin emas. Men ham halol bo‘lishni xohlayman: men queer hamjamiyatining bir qismiman va o‘zimni biseksual deb bilaman. Bilaman, bu musulmon hamjamiyatidagi ba’zilar uchun qabul qilish qiyin bo‘lishi mumkin, lekin bu mening haqiqatim, va men faqat moslashish uchun o‘zimni boshqa birov qilib ko‘rsatishni xohlamayman. Men ba’zi birodarlar menga do‘stona va yetuk tarzda shunchaki gaplashishni ham xohlamasligini ko‘rdim. Shuning uchun men tiqilib qoldim. Yo imonim uchun hammadan uzoqlashaman, bu esa o‘zimni juda qiyin his qiladi, yoki shu yo‘limda davom etaman, to bir kun kelib bir opaga uylanaman va u mening eng yaqin do‘stim bo‘lib qoladi. Maslahatingiz bormi? Jazakumullohu xayran.