Birovlarga hukm chiqarmaslik haqida saboq: Mening uyaltirarli lahzam

Assalomu alaykum, hammaga. Avvaliga tan olishim kerak, men mukammal musulmon emasman. Angliyada, musulmonlar va musulmon bo‘lmaganlar bilan aralash tumanimizda yashayman. So‘nggi olti oy davomida zalda bir erkakni ko‘rib yurardim, u yurishida bir oz ayollarga xos uslub sezilardi. Ba’zilar uning orqasidan jimgina kulishardi yoki unga past nazar bilan qarashardi. U ispaniyalik ko‘rinadi va musulmon emas, deb o‘ylardim. Hudud biroz notinch, bu yerdagi ko‘p musulmonlar ishchilar sinfidan yoki giyohvand modda savdosi kabi ishlar bilan shug‘ullanadi, shuning uchun odamlar ancha qattiqqo‘l va hukm chiqarishga moyil. Men uni ochiqchasiga hukm qilmaslikka harakat qilardim, lekin rostini aytsam, uning shaxsiy hayoti ehtimol gunohli xatti-harakatlar bilan to‘la deb o‘ylardim. Shunday bo‘lsa-da, odobli bo‘lishga intilardim – yaqin kofe do‘konida ko‘rsam, bosh irg‘ab, tabassum qilardim. Bugun esa o‘sha kofe do‘konida tasodifan u bilan yonma-yon o‘tirdim. Yon tomonga qarab, uning telefonda Qur’on o‘qiyotganini ko‘rib hayratga tushdim. Shu vaqtgacha men uni shaxsiy hayotida yomon ishlar qiladi deb tasavvur qilardim, holbuki u Qur’on bilan mashg‘ul edi. Zalda unga past nazar bilan qaraydigan yigitlar uning qalbidan mutlaqo bexabar. Faqat yurishi tufayli u haqda yomon o‘ylaganimdan juda uyaldim. Shu narsa meni u aslida mendan ham yaxshi musulmon bo‘lishi mumkinligini anglashga majbur qildi. Men uning nima o‘qiyotganini ko‘rganimni sezdirmadim, oddiy suhbatlashdik va hayrlashish oldidan qo‘l berib ko‘rishdik (aytgancha, u aslida marokashlik ekan). Demak, bu, ayniqsa o‘zimga, tashqi ko‘rinishga qarab hukm chiqarmaslik yoki boshqalar haqida yomon gumon qilmaslik uchun eslatma. Biz past nazar bilan qaraydiganlarning qalblari biznikidan pokroq bo‘lishi mumkin.