Ko‘p gunohlar qilgan bir kishi, Allohning mag‘firatini qidirdi - rahmatni eslatadi.

Ассалому алайкум. Мен Исломдан олдинги вақтларга мансуб содда бир ҳикояни ўртоқлашмоқчи эдим, у мени ҳақиқатан ҳам хидоят қилди - бу Аллоҳнинг раҳматидан умидни йўқотмаслик учун ёдга солади. Бир вақтларда Бани Исроил аҳли орасида жуда qora ўтмиши бўлган бир киши бор эди: у 99 та одамни ўлдирганди. У ўзини аямаслик ҳисси бўйлаб азобланиб, самимий тавба Аллоҳга етасизми ёки йўқми деган савол билан куйинчда бўлди. Бир куни у раҳмат излаб уйидан чиқди ва зиёратгоҳда турган бир зиёратсини учратди. У киши тавба қабул қилинадими деб сўради. Зиёратчи, ҳайратда қолган ва Эгамиз раҳматининг табиати ҳақида нотўғри фикр олиб борган бўлиши мумкин, уни бирдан айтиб жавоб қилди: “Йўқ, сенинг учун умид йўқ”. У желалик ва ғазабга тушиб, зиёратчини ҳам ўлдирди ва энди унинг ҳисоби 100 тага етди. Яна Аллоҳга қайтиш истаги билан у йўл олиб давом этди, то у мўътабар ва раҳатли илмдонни учратди. У яна тавба қилиши мумкинми деб сўради. Иқтидорли одам яхши жавоб берди: “Ҳа. У ёнидаги кишилар Аллоҳни ибодат қилишадиган ўша қишлоқка бор. Улар билан яшайди, улар билан намоз ўқийди, ва эски бўйига қайтма, чунки у сен учун ёвуз жой эди”. Шу боис у ўша қишлоқ учун йўлга чиқди. Юридан, ўз ҳаёти қолиб кетганида, у охирги саъйини қилди ва ўзини олиб бораётган қишлоқка бурди. Унда раҳмат фаришталари ва жазо фаришталари орасида жанг бўлди, кимнинг ҳақи борлиги ҳақида келишмовчилик юз берди. Аллоҳ, у Зотнинг ҳикмати билан, раҳмат қишлоғини яқинлаштирди ва бошқа қишлоқни узоқлаштирди, кейин масофани ўлчади. У тавба жойига бир оловча яқин эди, ва раҳмат фаришталари унинг руҳи, бўлди. Бу воқеа Аллоҳнинг маъзрат этишининг негаҳо кенглигини ва самимий тавба ва ўзгаришга ҳақиқий ният билан боғланган хато хатоларни олиб ташлашини кўрсатади. У бизга Аллоҳнинг раҳматига ҳеч қачон аямаслик ва уни самимийлик ва умид билан хидоятга қайтгаришимизни ўргатади. Аллоҳ бизларни самимий тавба қилувчилар орасида қилиб қўйсин. Унинг сўзларини эслашингиз керак: “Айт: ‘Эй, Мени ўзига зиён етказган боғлиқлар, Аллоҳнинг раҳматидан аямаслик керак. Албатта, Аллоҳ барча гуноҳларни мағфират қилади. Албатта, у мағфират қилувчи, раҳмлидир.’” [39:53]