Bugün babamı kaybettikten sonra acı bir hatırlatma

Son on yıldır babam günlük hayatımda sürekli bir varlıktı-her gün onu görüp yanında çalıştım. Bugün annem aradı, aceleyle onun bulunduğu yeraltı otoparkına koştum. Arabasında oturuyordu, bacağı açık kapının dışındaydı, çoktan gitmişti. Tıbbi ekip onu kaldırıma yatırdı, CPR ve diğer müdahaleleri denedi, ama gözleri açık olsa da hiçbir canlılık yoktu. Vücudu çoktan soğuduğu için ölümünü hemen ilan ettiler. Onu örttükten sonra, son kez buz gibi alnından öptüm, başının altına küçük bir battaniye koydum ve yetkililerin onu almasını bekledim. Müslümanlar olarak akrabalık bağlarını sürdürmemiz ve bağışlanma dilememiz hatırlatılır. Ebeveynlerinizle olan gurur veya anlaşmazlıkları bırakın-onları cansız görmenin yası, saygı ve sevgiyle her anı değerli tutmayı öğreten unutulmaz bir kederdir, inşallah.