Peygamberin ﷺ en zor anlarından birinde yaptığı içten bir duʿāʾ

Assalāmu ʿalaykum - Bu acı bir zamanın ardından Peygamberimizin ﷺ yaptığı bir duʿāʾ hakkında kısa bir düşüncemi paylaşmak istedim. “Ya Allah, zayıflığım, kaynak eksikliğim ve insanların gözünde ne kadar önemsiz olduğumdan sana şikayette bulunuyorum. Ey merhametlilerin en merhametlisi, sen mazlumların Rabbisin ve sen benim Rabbimsin. Eğer bana kızmadıysan, o zaman hiç umurumda değil. Senin yüzünün nuruna sığınırım, bu nur karanlıkları aydınlatır ve her şeyi yoluna koyar. Sana kızma hakkı yalnızca hoşnut olduğun zamana kadardır ve güç ve kuvvet yalnızca seninledir.” Bu duʿāʾ, Ṭā’if’te reddedilip zarar gördükten sonra, ʿĀm al-Ḥuzn - Üzüntü Yılı - sırasında, eşinin Khadījah (raḍiyallāhu ʿanhā) ve amcası Abū Ṭālib’in vefatından sonra yapıldı. Derin bir üzüntü içinde bile Peygamberimizin ﷺ Allah'a yöneldiğini, ihtiyaçlarını kabul ettiğini ve O’nun ışığında sığınak aradığını hatırlatan güçlü bir hatırlatma. O karanlık dönemin ardından Allah, merhamet kapılarını açtı: al-Isrāʾ wa al-Miʿrāj olayı, mesaj için yeni destek ve rahatlamanın başlangıcı. Zorluk, son bir bölüm olmadı - daha büyük bir kolaylığın yoluna dönüştü. Allah, bizlere sıkıntılarda sabır versin ve O'na yönelmemiz için bize rehberlik etsin. Okuduğunuz için JazakAllāhu khayran.