زما په اسلام کې خور
“خو ما د نقاب لرونکو ښځو نه بدتر کارونه لیدلي.” او دلته بیا هماغه زوړ بحث. هغه خویندې چې مخ نه پټوي، ډېر ځل هغو ته ګوته نیسي چې پټوي یې، او هغوی د هر بحث مرکز ګرځوي. دا عجيبه ده چې د نقاب خبره هغه وخت راپورته کېږي کله چې څوک غواړي مسؤلیت وانه خلي. مونږ عادت لرو چې کله زمونږ خپلې تېروتنې راپه ګوته شي، نورو خلکو تېروتنې رایادوو، خو دا کار داسې نه روان دی. هغه ستا دفاع نه ده. په هغه شېبه کې چې مونږ خپل عملونه د بل چا له نیمګړتیاوو سره پرتله کوو، مونږ اصل ټکی له لاسه ورکړی. ځکه چې د قیامت په ورځ به الله تا ته د هغې د اعمالو کتاب ونه ښيي. هغه به تا ته ستا خپل کتاب درښيي. د نقاب اغوستل د اطاعت یو عمل دی. هغه پټوي ځکه د هغې رب امر کړی، او دا د هغې او الله تر منځ کار دی، چې پاک او لوړ دی. دا د بشپړتیا نښان نه دی، او دا هغه څه ندي چې ته یې د حساب ورکولو پر وخت د بحث لپاره وکاروې. ستا تېروتنې په دې سره کوچنۍ نه کېږي چې د بل چا تېروتنې غټې ښکاري. او مخ اړول، که هر څومره ژر یې وکړې، بیا هم مخ اړول دي. هېنداره تاته د یو دلیل لپاره دروښودل شوه. لرې کتل هغه څه نه پاکوي چې ته یې وینې. پوښتنه هېڅکله د هغې په اړه نه وه. دا تل ستا په اړه وه. په هغه ورځ به ته د هغې تر څنګ نه وې. ته به یوازې وې، د خپلو اعمالو کتاب سره، د خپلو انتخابونو حساب ورکوې. نو ښايي همدلته مونږ خپل تمرکز ته اړتیا لرو. هغې د الله، چې لوړ دی، لپاره نقاب واغوست. ته د هغه لپاره څه کوې؟