چرا دیدگاه اسلامی راجع به عالم غیب برام کاملاً منطقیه

یکی از چیزایی که واقعاً دوست دارم درمورد توضیح اسلام راجع به عالم غیب اینه که فقط یه مشت پراکنده از "اینو باور کن" یا "اونو باور نکن" نیست. همه‌ش بخشی از یه سیستم منظم و به‌هم‌پیوسته‌س. اسلام به ما میگه فرشته‌ها و جن واقعی هستن، اما روح‌های سرگردون یا اشباح؟ نه، همچین چیزی نیست. و این منطقیه چون طبق باور ما، یه روح نمیتونه همینجوری گم بشه. این زندگی آزمون ماست. بعد از مرگ، ما توی دستای الله هستیم-می‌ریم به برزخ و منتظر روز قیامت می‌مونیم. هر روحی تحت نظر الله‌ست، با علم و عدالت کاملش. به نظر من، گفتن اینکه یه روح "گم شده" جور درنمیاد. چطور میتونه گم بشه وقتی متعلق به العلیم، دانای مطلق، هست که هیچ‌وقت رد خلقش رو گم نمیکنه؟ این چیزیه که واقعاً تحسینش میکنم-اینکه حتی مسائل غیبی هم چقدر منسجم به‌هم بافته شدن. هر روحی هدفی داره، هر قدم وجود معنی‌ای داره، و هیچی از زیر نظر الله درنمیره. و الله بهتر میدونه.