یک حدیث که همیشه مرا گیج کرده – کسی می‌تونه توضیح بده؟

نعمان بن بشیر (رضی الله عنه) نقل کرده که پیامبر (صلی الله علیه وسلم) فرمود: "حلال واضح است و حرام واضح است، اما در بین آن‌ها چیزهای مشکوکی وجود دارد که خیلی از مردم از آن‌ها خبر ندارند. هر کی از این موارد نامعلوم دوری کنه، دین و آبرویش را حفظ می‌کنه. اما هر کی تو این موارد دخالت کنه، ممکنه آخرش حرام انجام بده، مثل چوپانی که گله‌اش را نزدیک چراگاه خصوصی بچرونه – بالاخره گله‌اش تو آن چراگاه سرک می‌کشه. هر پادشاهی یک قرق دارد و قرق خدا همون حرام‌های اوست. و یک تکه گوشت تو بدن هست: اگر سالم باشه، کل بدن سالم است؛ اگر خراب باشه، کل بدن خراب است – آن تکه گوشت قلب است." (بخاری و مسلم) من می‌دونم که اصولاً همه چیز حلال است مگر این‌که دلیلی بر حرام بودنش باشه، اما این حدیث گاهی حسم رو برعکس می‌کنه. مثلاً وقتی علما در مورد حلال یا حرام بودن چیزی اختلاف دارن، آیا نباید برای احتیاط همون حرام در نظر بگیریم، طبق این حدیث؟ واقعاً از یه توضیح مفید خوشحال می‌شم، ان شاء الله.