چرا من اسلام را پذیرفتم - مسئله پر کردن خلاء بود، نه فقط خوب بودن

من به دین رو آوردم چون یک چیز مهم در زندگی‌ام کم بود. قبل از پیدا کردن ایمان، درونم خالی بود و آرامش واقعی نداشتم. راه‌های مختلفی را امتحان کردم-تمرینات معنوی، بودیسم، و راه‌های دیگر-تا اینکه بالاخره اسلام را کشف کردم. از آن موقع بود که شروع کردم چیزی اصیل در زندگی‌ام تجربه کنم به جای اینکه فقط دنبال لذت‌های پوچ باشم. البته که اسلام به ما راهنمایی برای زندگی خوب می‌دهد و یادمان می‌دهد که با حرف‌ها و کارهایمان به دیگران آسیب نرسانیم، اما دلیل واقعی که من اسلام را پذیرفتم این بود که از آن خلایی فرار کنم که از دنبال کردن لذت‌های موقت می‌آید. این موضوع این آیه قرآنی را برایم یادآوری می‌کند که واقعاً تجربه من را قبل از پیدا کردن ایمان نشان می‌داد: "و هر کس از یاد من روی بگرداند، بی‌گمان زندگی تنگی خواهد داشت و او را در روز قیامت نابینا برمی‌انگیزیم." (قرآن ۲۰:۱۲۴)