چرا اگر اسلام تنها راه راست است، روشنی روحی جهانی حس میشود؟

ببین، ادیان زیادی آن بیرون هست، هر کدوم اصرار دارن که راه درست مال اونا است. پس چرا اسلام رو انتخاب کنیم؟ اگر واقعاً اسلام تنها مسیر به سوی الله است، پس چرا مردم ادیان دیگر هم اون ارتباط عمیق روحی و آرامش رو حس میکنن؟ مثلاً، یک مسیحی ممکنه هنگام دعا تو کلیسا حضور خدا رو حس کنه، یک راهب بودایی فکر کنه موقع مراقبه به یه حالت برتر رسیده، یا یک هندو باور کنه وقتی جلوی یک تصویر بخور میده، دعاهاش مستجاب میشه. حتی آدمای بدون دین، مثل اونایی که سراغ جادو و طلسم میرن، اغلب میگن که مراسمشون باعث میشه حس کنن به یه چیز بزرگتر وصل شدن. پس چی فرق داره وقتی یه مسلمون نماز تهجد رو تنهایی تو مسجد موقع سحر میخونه، و حس میکنه مستقیم با قادر متعال حرف میزنه؟ انگار یا هر راه روحی حقیقت داره-که منطقی نیست-یا همش فقط یه اثر تلقینی هست که برای هر باوری کار میکنه.