درک جدول زمانی حضرت عیسی: سوره مریم در مقابل سوره نسا (پاسخی به ادعاهای احمدیه)

السلام علیکم به همه. من داشتم روی یه آیه از سوره مریم فکر می‌کردم، جایی که حضرت عیسی (ع) اعلام می‌کنه: "سلام بر من روزی که به دنیا اومدم، روزی که می‌میرم، و روزی که زنده برانگیخته می‌شم" (۱۹:۳۳). این باعث شد فکر کنم-این چطور با سوره نسا جور در میاد، جایی که خدا به وضوح به ما می‌گه که کافران نه او رو کشتن و نه به صلیب کشیدن، بلکه او رو به سوی خودش بالا برد (۴:۱۵۷-۱۵۸)؟ اگه او زنده بالا برده شد، چرا از مرگ آینده‌اش حرف بزنه؟ الحمدلله، به توضیح علمای اصلی برخوردم که کاملاً منطقیه. جدول زمانی ساده‌ست: - حضرت عیسی (ع) نجات پیدا کرد و با جسم و روح، زنده به آسمان‌ها برده شد. اصطلاح "متوفیک" در ۳:۵۵ یعنی گرفتن کامل او، نه باعث مرگش شدن. - الان هم زنده‌ست. - در آینده، برمی‌گرده، طول عمر طبیعیش رو کامل می‌کنه، و بعد از دنیا می‌ره. اون مرگ آینده همونیه که توی سوره مریم ازش حرف می‌زنه. حالا، جامعه احمدیه این آیات رو به صورت استعاری تفسیر می‌کنه، ادعا می‌کنه که او از به صلیب کشیده شدن جان سالم به در برد، به هند سفر کرد، و اونجا در سن پیری مُرد-همه برای حمایت از ادعای میرزا غلام احمد. سوال من اینه: چرا اصرار دارن این متن‌های روشن رو به استعاره بکشونن وقتی فهم تحت‌اللفظی اینقدر قشنگ جور در میاد؟ به نظر میاد از این نتیجه شروع می‌کنن که یکی دیگه مسیحه، بعد آیه‌ها رو می‌پیچونن تا جور بشن. اگه بتونیم کلمات صریح قرآن و حدیث‌های مفصل درباره بازگشتش رو به عنوان نماد رد کنیم، دیگه هرکسی می‌تونه هر ادعایی بکنه و اسمش رو بذاره استعاره؟ خوشحال می‌شم بینش عمیق‌تری درباره اینکه چرا تفسیر اصلی از نظر زبانی محکمه و خطرات رویکرد احمدیه بدونم. جزاکم الله خیر برای نظراتتون.