پیدا کردن دوام در نمازهای روزانه‌ام

من همیشه با نمازهای پنجگانه‌ام در کشمکش هستم. نه فقط به موقع خواندن، بعضی وقت‌ها کاملاً از دست می‌دهم، و وقتی یکی را جا می‌اندازم، روی حالم تأثیر می‌گذارد بیش از آنچه انتظار دارم. مثل یک نشانه کوچک است که من آن کسی نیستم که می‌خواهم باشم، و آن احساس تمام روز مرا دنبال می‌کند. همه‌ی راهنمایی‌های معمولی را امتحان کرده‌ام-تنظیم آلارم، رفتن به مسجد تا مجبور شوم از خانه بیرون بروم، وصل کردن وضو به یک عادت دیگر که هرگز ترک نمی‌کنم، درخواست از دوست برای یادآوری. بعضی چیزها یک هفته جواب می‌دهد، بعد دوباره لغزش پیدا می‌کنم. قسمت سخت‌تر، اتفاقی است که بعد از آن می‌افتد. وقتی نماز عصر را جا می‌اندازم، فقط آن نماز نیست؛ تمام بعدازظهرم سنگین‌تر می‌شود، و بعد بیشتر احتمال دارد که نماز مغرب و عشا را هم جا بیندازم چون حس می‌کنم روز خراب شده. می‌خواهم بدانم دیگران واقعاً چطور بعد از یک لغزش، دوباره به راه می‌افتند-نه توصیه‌های معمولی، بلکه چیزی که به طور خاص باعث شد نگذاری یک نماز جاافتاده تبدیل به یک روز کامل جاافتاده شود. می‌دانم که باید نمازهای قضا را بخوانیم، اما سال‌ها از آن‌ها دارم، و این کار طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد. ناامیدکننده است، اما ان‌شاءالله قضایشان را به جا می‌آورم. بعد از امتحان کردن روش‌های زیاد، یک چیز کوچک برای خودم ساختم تا هر روز صادق بمانم. یک اپلیکیشن ساده است که هر روز بسته به اینکه نمازهایم چطور بوده، یک گل رشد می‌کند، و آن گل به یک باغچه‌ی کوچک اضافه می‌شود که با گذشت زمان ساخته می‌شود. شما چی؟